ilkokul yıllarında bir polonezköy gezisinde bir mobilet kiralayıp arkasına oturduğumda başlamıştı binerken çok heyecanlanmış ve korkmuştum, yolda u dönüşü yaparken korkuma engel olamayıp düşecez dedim attım kendini yere

sonrasında ki denemelerimde bu korkumu aşıp oturdum oturduğum yerde ve uzun bir süre bekledim ilk motorumu alacam diye, seneleeeerr sonra ev hayatı iş hayatı derken yaşım geçti 2004 yılında yolun yarısına gelmişken dedim hadi be ölemeden alalım şu motoru, gözümüz açık gitmesin, çocukluk hayalimi gerçekleştireyim ve evet yaptım, ancak şimdide üzerinden inemiyorum

mezara kadar üstündeyim...fenerbahçe gibi oldu "pazara kadar değil mezara kadar fenerliyim"