4-5 yaşlarındayken, komşumuz ali abinin evin önünde duran kırmızı jawa'sına oturur, sanki motor kullanıyormuş gibi oyun oynardım.
motosikletlere hep ilgim oldu.
üniversite yıllarımda ailemden ısrarla motosiklet almalarını istedim; çok tehlikeli olduğuna inandıkları için asla razı olmadılar.
önce iş, güç; sonra çoluk-çocuk sahibi oldum; bu arada kaç motosiklet parası kazandım, kaç motosiklet parası harcadım ama bir motosiklet alamadan yıllar geçti. hem istanbul trafiğinden korkuyordum, hem de takım elbise mecburiyeti, ev-iş arası mesafe, çocukların küçük olması gibi sebeplerden motosiklet kullanma olanağım da sınırlıydı.
2006 yılında "önce ehliyet alayım" dedim ve hevesle kursa başladım. oğlumun "şöyle gidiyorum, böyle kullanıyorum diye anlatıp durduğu sucu motoruymuş", "bak sucu motoru alacak olursan arkana binmem, şöyle baba bir chopper olursa düşünürüm" diye hafiften alaya almasını unutmuyorum.
ehliyet aldıktan üç yıl sonra, kırkına merdiven dayamışken 35 yıllık hayalimi gerçekleştirdim.
henüz motosiklet alamamış arkadaşlar, görün ve umutsuzluğa kapılmayın, ama siz siz olun benim kadar da ertelemeyin.