Yılbaşı akşamı aldım haberini, telefonun diğer ucunda Erhan verdi kötü haberi.
İnanamadım, şaşırdım. Daha bir ay olmamıştı, rüyamda görüp sabah aramıştım makara yapmıştı benimle.
Çok sevecen, neşeli, sevgi dolu bir insandı. Ölüm hiç bir insana yakışmaz ama yakından tanıyanlar Barış abiye hiç yakıştıramadı.
2005 yılında tanıştım onunla, saatler süren efsane msn toplu sohbetleri, skype görüşmeleri daha dün gibi sanki.
İstanbula yanıma ilk geldiğinde tek isteğinin hep anlattığım kavurmalı tost olması bile ne denli gözü tok ve gönlü zengin bir adam olduğunun belirtisidir.
Ah be abim, zamansız ve erken oldu gidişin.
Allah rahmet eylesin, mekanın cennet olsun, kabrin nur dolsun inşaallah.
Allah ailene sabır versin.
O neşeli sesin ve gülüşün hala kulaklarımda.