cesaretsizim
YOKLAR;
Korumalı kıyafetim yok,
Hanımdan izin yok,
Motorun ufaklığından cesaretim yok,
Ehliyet var, işe yararlılığı yok,
Uzun yol tecrübem yok,
Sağlık sorunum çıkarsa yolda telafisi yok.
VARLAR;
Münibüse motoru atar, yolun önemli bir kısmını hallederim,
Münibüste oğlumla yatar, pansiyon parası vermem,
Hanımı kandırmayı deneyebilirim,
Böyle bir gezi, tecrübe kazanmak ve motor dostlarıyla tanışmak açısından çok güzel, bu sene böyle bir gezi son organizasyonlardan biri,
Bir geziye katılmayı ÇOK istiyorum,
ANCAK:
Tecrübesizliğin verdiği kararsızlık halindeyim. Hanım olumsuz düşünüyor, orta yaş grubunda olduğumu hatırlatıyor ikide bir. Sezon bitti, bir daha 8 - 9 ay sonra. Biliyorum gitmezsem pişman olacağım, Gidersem korku.
Yahu bir akıl verin:
1- Düzce'den katılım sağlıklı bir karar mı? (Yaklaşık 200 KM)
2- Sizler yolda giderken üşümüyor musunuz?
3- YBR125 bu duruma uygun mu?
P.tesi okul açılacak. Göreve başlayacağız derken arkadaşlar ve öğrenciler hastaneye ziyaretime gelmesinler sakın. Dahası da var tabii.
Millet gezi telaşında, adamın derdine bak demeyin.