Anlıyorum, kesiştiği noktalara dikkat çekiyorsun.
Lakin benim de demek istediğim şu: "zaten din zararlı bir şey, fırsat geçmişken baskılamakta fayda var" düşüncesiyle olmayan örnekleri bahane edip baskılamak uzun vadede çözüm değil.
Kesişen noktalarda "herkes dinini yaşamakta özgürdür" prensibine bağlı kalmaya çalışarak, duruma göre farklı seviyelerde tavizler içeren makul çözümler üretilmeye çalışılır. Örnek vereyim:
Amerika'nın bilinen iyi bir üniversitesinde her yıl hocalara şöyle bir email gider: Mümkün olduğunca öğrencilerin dini inançlarına uygun düzenlemelere gidin, özel günlerinde sınav, quiz, prezentasyon vermemeye çalışın. Bunun için ekteki özel günleri içeren takvimi kullanabilirsiniz:
https://www.interfaith-calendar.org/
Tabii ki tüm bu tarihlere uygun bir düzenleme mümkün değil. Ancak bir öğrenci gelip te inancıyla ilgili esneklik istediğinde gösteriyor hocaların çoğu.
Bu iyi bir şey değil mi? Zararı ne?
Peki "din zararlıdır" kafasında olan bir hoca bunu yapabilir mi? Bu baskıcı bir zihniyet değil midir? "Ben dindar değilim, ancak insanların inançlarını yaşama hakkını destekliyorum" daha olumlu, faydalı, birlikte huzurlu yaşamı destekleyen bir bakış açısı değil mi?
Yukarıdaki örnekte "dinden özgürleşecez" deyip hiç esneklik göstermemek neden daha iyi?