- Konu Yazar
- #1
Sabah bir uyandım lastiğe akıllı vida girmiş. Baktım dedim ben yaparım. Yani ne kadar zor olabilir ki! Her türlü ben onarırım onarmayi da öğrenmiş olurum diyerek kendime özgüven asiladim. Ne gerek var şimdi lastik için 300 - 500 TL'den olmaya. Gittim ne olur olmaz diye yeni iç lastik aldım. Gomma tamir kiti falan filan bana 1200 TL'ye mal oldu. Sonra tekeri söktüm. Tuttum bunu janttan ayırmaya çalışıyorum. 3 saatte falan ayırdım. Sonra iç lastiği bir çıkardım. Delik deşik olmuş. Bir tarafı onarıyorum başka bir taraftan hava kaçırıyor. Bu şekilde 6 gomma yapıştırdım. Sonra baktım 7. bir delik daha var. Sinirlendim. Onarımı bırakıp yeni iç lastiği takmaya çalıştım. Ona da 3 saat falan harcadım. Ama yaparken işte şimdi bitirdim bu işi deyip lastiği sisirmeye başladım. Baktım bu da sismiyor. Tuttum lastikçiye gittim. Meğer iç lastiği takarken anasını ağlatmışım. Sonra tuttum 600tlye yeni bir iç lastik daha aldım. Ama bu sefer ben yapamadım. Lastikciye taktırdım. Sonra dönüp kendime baktım. İş bitiricilik 0. Tekrar patlayan lastiği değiştirir miyim galiba değiştiririm ya da bilmiyorum. O an ki psikolojik durumuma bağlı. Ezcümle hem günün hem de ekonominin anasını aglattik. Bunu niye anlatıyorum ben de bilmiyorum. İşte böyle gençler. Kalın sağlıcakla 
