Süper süper süper!!!! Her kaza haberinden sonra evde anneme,babama,kardeşime,eşime ve en önemliside doğmamış kızıma karşı olan sorumluluklarımı ezip geçiyorum.Her defasında "acaba sorumsuz bir insanmıyım" muhasebesi yapıyorum. Ama bu muhasebede maddiyat yok.Sadece duygu var, sadece almak için beni iki sene camlara yapıştıran,Otobüste kafamı demirlere çarptıran, yıkılası bir sevgi var.Sevgili abim: Yazını okuduktan sonra, derin bir oh çektim.Oh ki ne oh.Demekki bir tek ben değilmişim.Sorumsuzlukla alakası yokmuş,tarifi imkansız bir sevgiymiş sadece.Neyse herkese hesabı verilir o zaman.Bedeli neyse de ödenir.Yazın için çok teşekkür ederim.Büyük geçmiş olsun.Umarım bir daha böyle duygusal yazılar yazmak zorunda kalmaz, bir daha da kaza haberlerinle bizleri üzmezsin.Saygı ve sevgilerimle.