- Katılım
- 30 Ağu 2014
- Mesajlar
- 286
- Konu Yazar
- #1
Biraz önce evden ciktim ve otobus duragina geldim. 30 metre gerideki isiklar kirmiziya donunce cbf150 bi kurye en one gecti ve isigi bekledi. İsik yesile dondu bu hareket edemedi. Sonra motorun sagini solunu kurcalamaya basladi. İsik kirmizi-yesil devam ediyor bu arada. Belki yardima ihtiyaci vardir diye yanina gittim. Tam o esnada bu motoru hateket ettirip saga dogru yanasiyordu, el ettim, tam yanimda durdu. "Ariza mi var? Birsey lazimsa evim yakin, getireyim?" dedim. Bos bos yuzume bakti. Tekrarladim. Bunun uzerine bluetooth'u kapatti, "ne vardi?!!!" diye sordu kibar olmayan bir tonda. "Yolda kaldigini gorunce yardima ihtiyacin vardir belki diye geldim. Evim yakin, birsey lazimsa getireyim diyecektim" dedim. "Telefondayim arkadasim ya!" dedi, basini saga sola sallayip soylene soylene gitti, ileriye saga cekti.
Ben bunu anlamiyorum dostlar. Yardima kosmayan motorcuya nasil kiziyorsam bu tur homo erectus'lara da oyle kiziyorum. Kendimi gercekten cok kotu hissettim. Oysa ki sadece yardim etmeye calismistim, fircayi hakedecek hicbirsey yapmamistim.
Motosiklet kulturu bu degil. Bu kultur degil!
Saglicakla kalin,
Ben bunu anlamiyorum dostlar. Yardima kosmayan motorcuya nasil kiziyorsam bu tur homo erectus'lara da oyle kiziyorum. Kendimi gercekten cok kotu hissettim. Oysa ki sadece yardim etmeye calismistim, fircayi hakedecek hicbirsey yapmamistim.
Motosiklet kulturu bu degil. Bu kultur degil!
Saglicakla kalin,