zevk almamamın en büyük sebebi yollar diye düşünüyorum çok rahatsız edici ve düz yolları kullanıyorum bu aralar okul-hastane-ev arası sürekli çevreyolu sıktı artık trafikten nefret etmeye başladım eskiden aralardan geçmekten hoşlanırdım ölmektende korkuyor olabilirim düşünerek sürmeye başladımBazen bazi hobiler zevk vermeyi birakabiliyor, gayet dogal. Sevmek icin zorlamak yerine ara vermek ve imkan varken surmediginiz icin kendinizi suclamamaniz daha yararli olabilir. Belki bir sure sonra daha az da surseniz motora binmekten zevk alabilirsiniz.
Benzer bir durumu bilgisayar oyunlari ile yasadim: Kucukken bilgisayar oyunlari oynamayi seviyordum. Ama bilgisayarim kotu oldugundan istedigim cogu oyunu oynayamiyordum. Birkac sene once imkan bulunca bilgisayar topladim. Ilk 1 yil cok oyun oynadim. Ancak sonrasinda belki 1 belki de 2 yil oyun oynamaktan zerre zevk alamadim. Kendimi zevk almak icin ne kadar zorlasam da hep ters tepti. Su aralar 2-3 ayda bir belki 10-20 saat oyun oynuyorum. Kendimi zorlamayi birakinca ve bu hobiyi eskisi kadar sevmedigimi kabullendikten sonra oyun oynamaktan zevk almaya basladim. Ama dedigim artik gibi cok daha az oyun oynuyorum. Bu da beni kotu hissettirmiyor.
Kisaca care daha az binmek ve bunun icin kendinizi suclamamaniz. Bu surecte de baska hobilere yelken acmak lazim tabi.
Haftasonları güzel asfaltlı ve virajlı köy yollarında sürmeyi denediniz mi? Trafikten ve yerleşim yerlerinden uzaktaki bu yolların verdiği keyif farklı oluyor. İstanbul için Riva Caddesi, Şile'deki çoğu köy yolu, Sarıyer'in kuzeyi ve Çatalca'nın da kuzeyi örnek olarak güzeldir.zevk almamamın en büyük sebebi yollar diye düşünüyorum çok rahatsız edici ve düz yolları kullanıyorum bu aralar okul-hastane-ev arası sürekli çevreyolu sıktı artık trafikten nefret etmeye başladım eskiden aralardan geçmekten hoşlanırdım ölmektende korkuyor olabilirim düşünerek sürmeye başladım
Ben de bir keresinde psikolojim çok kötü iken motora binip yola vurmuştum kendimi. Günün sonunda ne hız ne de başka bir sorun varken virajı dönmediğim (dönemediğim değil) için yoldan çıktım ve el bileğimi kırdım. Pek tavsiye etmemşuan evimdeyim biraz sorunlar var hayatımda, sırf kafamı boşaltmak için az sonra giyinip turlamaya çıkacam. herkesin farklı bir kafa boşaltma yönelimi var muhtemelen sizinkisi farklı bunu bulmak lazım. dönem dönem değişir biraz ara vermek iyi olur.
ölüm korkusu değilde daha çok arkamdaki insanları düşündüğümden diyelim boş zaman olmadığı için diğer yollara gidemiyorumHaftasonları güzel asfaltlı ve virajlı köy yollarında sürmeyi denediniz mi? Trafikten ve yerleşim yerlerinden uzaktaki bu yolların verdiği keyif farklı oluyor. İstanbul için Riva Caddesi, Şile'deki çoğu köy yolu, Sarıyer'in kuzeyi ve Çatalca'nın da kuzeyi örnek olarak güzeldir.
Ölüm korkusu ise farklı bir şey. Sadece motor özelinde olan bir şey ise kendinizi her şeyde risk olduğunu ve başka şekilde de tehlikeli durumlara düşme olasılığı olduğuna ikna ederseniz bu korkudan sıyrılma ihtimaliniz var. Sadece motor özelinde değil ise profesyonel yardım daha doğru bir tercih olur. Yine de çoğu insan gibi motorun tehlikesini kabul edemeyebilirsiniz. Bence bu da gayet doğal ve böyle bir durumda motoru bırakmak doğru bir karar olabilir
yaşım 17Ara verin, yaşında ilerlediği gerçeğini jabul edin. Doyuma ulaşan nefis aynı şeyleri istemez artık.
ben daha çok durgun ve kötü hissetiğim zaman daha sakin kullanıyorum bende biraz tersi oluyor yaramazlık zamanları çok iyi hissetiğim zamanlar oluyorBen de bir keresinde psikolojim çok kötü iken motora binip yola vurmuştum kendimi. Günün sonunda ne hız ne de başka bir sorun varken virajı dönmediğim (dönemediğim değil) için yoldan çıktım ve el bileğimi kırdım. Pek tavsiye etmem
İşte ben de çok durgun sürüyordumben daha çok durgun ve kötü hissetiğim zaman daha sakin kullanıyorum bende biraz tersi oluyor yaramazlık zamanları çok iyi hissetiğim zamanlar oluyor)
Motor değiştir bir süre heyecanın gider.eskiden bakkala bile motorla giderdim zevk için çıkar sürerdim şimdi sadece ulaşım için kullanıyorum zevk almıyorum
geçmiş olsunİşte ben de çok durgun sürüyordum. O kadar durgundum ki aklım sadece dertlerimdeydi ve yola baktığım halde yolu görmüyordum. Sonu hazin bitti. Kötüyü çağırmıyorum kesinlikle ama duygusal olarak stabil olmadığım zamanda o seleye binmemeye karar verdim. Hatta arabaya bile binmiyorum. Tavsiyemdir sadece
yazın bakacaz inşallahMotor değiştir bir süre heyecanın gider.
Yaş 17 miölüm korkusu değilde daha çok arkamdaki insanları düşündüğümden diyelim boş zaman olmadığı için diğer yollara gidemiyorum
Mesaj otomatik olarak birleştirildi:
yaşım 17![]()
ne konudaküçük ve tatlı değişikler yap
ne meselabaşka işler
sofra düzenine konuda
Motosikleti ilaç olarak kullanmış olabilirsinne konuda
Mesaj otomatik olarak birleştirildi:
ne mesela
eskiden bakkala bile motorla giderdim zevk için çıkar sürerdim şimdi sadece ulaşım için kullanıyorum zevk almıyorum