Kendimi bildim bileli motor hastasıyımdır. Çok ufakken, gazetede dergide gördüğüm motor resimlerini keserek yatağımın içine yapıştırırdım ki hala da durur. Ailem izin vermiyodu tabi, yaşın ufak tehlikeli falan. Beni motordan uzaklaştırmaya çalışıyordu. Ben inatla para biriktirmeye başladım. 14 yaşıma geldiğimde geberiyodum motor diye. Kimseyle konuşmamaya başladım, devamlı motor resimleri elimde geziniyodum. En son ikna ettim ailemi. Gerisi kolay, çevrem de var tabi. Motorcu abilerim buldu 2. el 98 model piaggio typhoon 125 scooter. Tabi bu arada racing motorlar için de yanıp tutuşuyorum. Bizimkilere o zamandan yolumu yapmaya başladım. İlerde ben de alıcam falan gibisinden, alışsınlar diye (hala alamadım tabi

). 5 sene kullandım, bu süre içinde tekirdağa, çorluya falan gezmeye gittim 2 zamanlı scooter'la 2 kişi. Sonra motoru sattım araba aldım, ayrılamadım motorlardan. Arabamı sattım tekrar motor almak için, fakat bu sefer ailem bırakmadı. Biliyolar tabi hızı sevdiğimi. Motosiklet tamircisi bir abim vardı, onun yanında takılmaya ona yardım etmeye başladım. Bu süre zarfında her türden motor kullanma fırsatım oldu. Motorlara olan aşkım her geçen gün daha da artıyo.
İstediğim motor ise YZF-R1 (Yeni motorlar, daha kuvvetlileri de piyasaya çıksa ilk göz ağrım o benim)