Ben küçüklüğümde bisiklet hastasıydım ve onları motosiklete benzetmek için elimden geleni yapardım...:mrgreen: hatta en son abimden kalan bisikletimi tam bi crossbike yapmıştım

çamurluklar sticker lar falan...:mrgreen: hatta arkadaşlarlarla birlikte Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin bulundugu ormana gidip çookk dik yokuşlardan oluşan parkurumuza giderdik...her yokuşun sonunda uçmak için küçük bi tümsek olurdu...

çoğu yarışın birinciside ben olurdum...

hatta o hırsla oyle bi basardım ki pedala zincir bi yerlerinden kopardı ve eve yürüyerek gelip zinciri yapardım...tabi iki kerede vites parçaladım...ama Allah a şükür elimden gelirdi...çoğu arızayı kendim yapardım...Ön kaldırmaya bayılırdım...ön fren saglamsa arkada kaldırırdım...bi yandan hızlanırken bi yandan sırasıyla vites değiştirirdim...

kalkışı daima birinci vitesle yapardım...tabi zaman geçip ben ağılaşınca artık bisiklet taşımaz oldu beni...durmadan tekerlerin rulmanlarını değiştirtirdim...
Şimdi bunları anlatırken anladım ki iki teker aşkı doğuştan varmış...
Bindiğim ilk motor bi scooterdı...(piaggio typhoon 80)...benzin göstergesi calışmıyodu ve tabi motora binince nereye gideceğimi şaşırdıgım için(abime söz verdigim halde) kendimi evden bayağı uzak bi yerde bulmuştum...aslında motor için fazla uzun bi mesafe değildi... veee...eve dönerken motor stop etttiii:salut:

r: ...bir kere kick start denedim ama çalışmadı...tabi eve kadar yokuş olan yaklasık 3 km lik yolu motoru iterek gittim...hemde gece...

ale: eve gittiğimde abim iyi bi fırçaladı beni ama ben bi kere motorun tadını almıştım ...o günden sonrada zaten hiç bitmedi motosiklet tutkum...tabi :bestmt: in çok faydası oldu...teşekkürler...:bestmt: