- Katılım
- 30 Nis 2010
- Mesajlar
- 527
- Konu Yazar
- #1
Evet oha motosiklet sürerken uyunur mu? dediğinizi duyar gibiyim. Siz siz olun uyumayın.
23 Nisan günü saat 18:30 sularında Tekirdağ'dan İstanbul'a dönerken başta eşşeklik olmak üzere, uykusuzluk ve yorgunluğun etkisi ile tahmini 70 km hız ile giderken uyumuş ve kaza yapmış bulunmaktayım.
Gözlerimi ilk açtığımda çimenlere doğru gittiğimi farkedip frene bastığımı ve çimenlerin içinde bir müddet gittiğimi hatırlıyorum. Hakimiyeti kaybettiğimde ise gözlerimi kapatıp durmayı bekledim. Bir süre sürüklenip çöp kovasına vurarak durabilmişim.
Sırt üstü yerde yatarken buldum kendimi. İlk ve tek düşündüğüm ailemin üzülmesine sebebiyet verdiğim için duyduğum suçluluk duygusuydu. İstem dışı inlemeler çınlamaların sesini motosikletin boştaki bağırma sesi bozuyordu. Etraftakiler başıma toplandıklarında bir vatandaşın şu motosiklet stop edin demesiyle kafam biraz yerine geldi. İlk sorduğum soru ben nerdeyim oldu? Bir süre konuşamadım. Sol ayağımı oynatamıyordum. Etraftakilerden birisi bükülmüş olan sol ayağımı oynatmaya çalışıyordu bağırmam ve etraftakilerin de müdahalesi ile olduğu gibi bıraktı. Kaskıma ellemeye çalıştı birisi orada bir amca Allah razı olsun durun sakın ellemeyin ambulans geliyor onlar baksınlar dedi. Telefonum çalıyordu. Arayan birlikte sürdüğümüz acayüp nickli Eyüp abiydi. Dikiz aynasında beni görmediği için durup acaba bir arıza mı var diye aramış ve kaza yaptığımı öğrenmişti.
Ambulans hemen geldi. Yeniçiftlikte kaza yapmışım. ATT arkadaşlar söyledi Tekirdağa 12 km mesafedeymiş. Beni hemen Tekirdağ devlet hastanesine kaldırdılar. Hemen her yerimin filmini çektiler.
Çok şükür tek kırığım sol ayağımın tarak kemiğinde olduğunu öğrendiğimde mutlu oldum. Hemen alçıya aldılar. Bu arada kendime gelmiştim. Nerdeyse hiç kalkmadan yatıp sağımı solumu oynatıp kontrol ediyordum.
Ailemi aradım. Bu arada Eyüp abi motosikletimi bir evin bahçesine kilitlemişti.
Ailem gelene kadar Eyüp abi ve arkadaşı başımda beklediler gece 11 buçuklara kadar. Geri dönüş yolunda hem evlerine çok geç vardılar hem de çok üşüdüler. Çok mahçup hissettim kendimi. Hala daha hissediyorum.
Ailem geldi tahlil sonuçları normal çıktığını eve gidebileceğimi teyit ettikten sonra evimize döndük.
Kaza sonucu benim için şöyle oldu.
2 gündür benimle konuşmayan ve ağlayan babam, oğlum deyip başucumda ağlayan annem ve mahçup olduğum dostlarım.
Kırılan ayağım, bitmek zorunda kalan motosiklet tutkum ve ağrıyan vucudum bunların yanında koca bir HİÇ.
Motosiklet botu almayı planlıyordum bir süredir belki motosiklet botum olsaydı ayağımda kırılmayacaktı. Çünkü tek koruma olmayan yerim ayaklarımdı. Normal bot giymiştim.
Kaskımda ilk darbe alan yer burun kısmıydı açık kask kullananlar duysunlar. İki elimde ciddi hasardan eldiven sayesinde kurtuldu sert korumalı kaliteli eldiven giyinin. Ve motosiklet pantolonu kesinlikle öneriyorum toprakta olmasına rağmen motosiklet pantolonumda sürüklenmeye dayalı hasar vardı. Normal kot olsaydı kaba etimde de çizikler olabilirdi.
Neyse ki Allah korudu beni. Sevenlerime bağışladı çok şükür.
Tavsiye olarak yorgun çıkmayın falan filandan ziyade tam koruma giyinin olacaktır.
Ve 2 gündür aklımdan çıkmayan tek şey ailemin ''sana birşey olsaydı biz ne yapardık oğlum'' söylemleri.
Ailenizi düşünün motosiklete öyle binin. Başka da bişey demiyorum.
He bu arada geçmiş olsun dileyip şimdi rahat rahat uyuyabilirsin de diyebilirler yakınlarınız
Demem o ki motosiklet sürerken uyumadan önce bunların hepsini düşünün öyle uyuyun. Ya da başta dediğim gibi siz siz olun uyumayın.
Kazasız sürüşler.
Murat SAĞLAM.
23 Nisan günü saat 18:30 sularında Tekirdağ'dan İstanbul'a dönerken başta eşşeklik olmak üzere, uykusuzluk ve yorgunluğun etkisi ile tahmini 70 km hız ile giderken uyumuş ve kaza yapmış bulunmaktayım.
Gözlerimi ilk açtığımda çimenlere doğru gittiğimi farkedip frene bastığımı ve çimenlerin içinde bir müddet gittiğimi hatırlıyorum. Hakimiyeti kaybettiğimde ise gözlerimi kapatıp durmayı bekledim. Bir süre sürüklenip çöp kovasına vurarak durabilmişim.
Sırt üstü yerde yatarken buldum kendimi. İlk ve tek düşündüğüm ailemin üzülmesine sebebiyet verdiğim için duyduğum suçluluk duygusuydu. İstem dışı inlemeler çınlamaların sesini motosikletin boştaki bağırma sesi bozuyordu. Etraftakiler başıma toplandıklarında bir vatandaşın şu motosiklet stop edin demesiyle kafam biraz yerine geldi. İlk sorduğum soru ben nerdeyim oldu? Bir süre konuşamadım. Sol ayağımı oynatamıyordum. Etraftakilerden birisi bükülmüş olan sol ayağımı oynatmaya çalışıyordu bağırmam ve etraftakilerin de müdahalesi ile olduğu gibi bıraktı. Kaskıma ellemeye çalıştı birisi orada bir amca Allah razı olsun durun sakın ellemeyin ambulans geliyor onlar baksınlar dedi. Telefonum çalıyordu. Arayan birlikte sürdüğümüz acayüp nickli Eyüp abiydi. Dikiz aynasında beni görmediği için durup acaba bir arıza mı var diye aramış ve kaza yaptığımı öğrenmişti.
Ambulans hemen geldi. Yeniçiftlikte kaza yapmışım. ATT arkadaşlar söyledi Tekirdağa 12 km mesafedeymiş. Beni hemen Tekirdağ devlet hastanesine kaldırdılar. Hemen her yerimin filmini çektiler.
Çok şükür tek kırığım sol ayağımın tarak kemiğinde olduğunu öğrendiğimde mutlu oldum. Hemen alçıya aldılar. Bu arada kendime gelmiştim. Nerdeyse hiç kalkmadan yatıp sağımı solumu oynatıp kontrol ediyordum.
Ailemi aradım. Bu arada Eyüp abi motosikletimi bir evin bahçesine kilitlemişti.
Ailem gelene kadar Eyüp abi ve arkadaşı başımda beklediler gece 11 buçuklara kadar. Geri dönüş yolunda hem evlerine çok geç vardılar hem de çok üşüdüler. Çok mahçup hissettim kendimi. Hala daha hissediyorum.
Ailem geldi tahlil sonuçları normal çıktığını eve gidebileceğimi teyit ettikten sonra evimize döndük.
Kaza sonucu benim için şöyle oldu.
2 gündür benimle konuşmayan ve ağlayan babam, oğlum deyip başucumda ağlayan annem ve mahçup olduğum dostlarım.
Kırılan ayağım, bitmek zorunda kalan motosiklet tutkum ve ağrıyan vucudum bunların yanında koca bir HİÇ.
Motosiklet botu almayı planlıyordum bir süredir belki motosiklet botum olsaydı ayağımda kırılmayacaktı. Çünkü tek koruma olmayan yerim ayaklarımdı. Normal bot giymiştim.
Kaskımda ilk darbe alan yer burun kısmıydı açık kask kullananlar duysunlar. İki elimde ciddi hasardan eldiven sayesinde kurtuldu sert korumalı kaliteli eldiven giyinin. Ve motosiklet pantolonu kesinlikle öneriyorum toprakta olmasına rağmen motosiklet pantolonumda sürüklenmeye dayalı hasar vardı. Normal kot olsaydı kaba etimde de çizikler olabilirdi.
Neyse ki Allah korudu beni. Sevenlerime bağışladı çok şükür.
Tavsiye olarak yorgun çıkmayın falan filandan ziyade tam koruma giyinin olacaktır.
Ve 2 gündür aklımdan çıkmayan tek şey ailemin ''sana birşey olsaydı biz ne yapardık oğlum'' söylemleri.
Ailenizi düşünün motosiklete öyle binin. Başka da bişey demiyorum.
He bu arada geçmiş olsun dileyip şimdi rahat rahat uyuyabilirsin de diyebilirler yakınlarınız
Demem o ki motosiklet sürerken uyumadan önce bunların hepsini düşünün öyle uyuyun. Ya da başta dediğim gibi siz siz olun uyumayın.
Kazasız sürüşler.
Murat SAĞLAM.
