İşten kovuldum kebapçıda kuryelik yapmaya başladım

Katılım
7 Eyl 2025
Mesajlar
305
Motosikleti
Arora kasırga
Dostum öncelikle geçmiş olsun. Şuan senin durumunda olan milyonlarca insan var. Biri de benim.
Ben de işten kovuldum. Hiçbir hata yapmadığım halde amir ile ittifak kuran işveren hır çıkartıp tahrik ederek kendini haklı göstermeye kalkıştı. Tazminatı da vermemek için 40 takla attı ancak önce yarısını aldım,kalan kısım için de dava açtım.
Bu süreçte şunu anladım:
Hiçbir işletme için kendini yıpratmaya değmez. Evet,yaşam zor. Haklısın,masraflar durmuyor. Sabah yemesen öğlen mide guruldamaya başlıyor. Bilirim,hepsini bilirim...
Yalnız,iyi insan o kadar az ki. Karşılaştığın ve yanında çalışmaya başlayacağın kişinin onlardan biri olma ihtimali çok düşük. Mucize gibi bir şey.
Bu yüzden sana önerim:
Hani bı laf vardır bilmem bilir misin; " b*k al,b*k sat ama b*koğlu b*ka muhtaç olma" derler.
İyi de olsa,kötü de olsa, küçük de olsa kendine bir iş kurmaya bak.
Yine yarının bir garantisi yok ama en azından kimsenin kahrını çekmiyorsun.
Akşam eve gelince "ulan kurtulamadım şu fabrikadan bı türlü,vay gelmişini geçmişini.." deyip hırslanmıyorsun.
Aldığın kararlarda özgürsün.
Emir veren yok.
Arkandan entrika çeviren yok.
Yüzüne gülüp sırtını görünce küfreden yok.
Kendi işin abi. Miss.
Şahsen gençleştim. Keşke diyorum daha önce tepük vursalarmış. Benim bu işe başlamam için bu lazımmış.
Hani bir şey bir şeye bahane olacak derler ya?
Hah tam olay o işte.
Kur kendi işini.
 
Katılım
29 Nis 2026
Mesajlar
12
Motosikleti
Xmax 250
Dostum öncelikle geçmiş olsun. Şuan senin durumunda olan milyonlarca insan var. Biri de benim.
Ben de işten kovuldum. Hiçbir hata yapmadığım halde amir ile ittifak kuran işveren hır çıkartıp tahrik ederek kendini haklı göstermeye kalkıştı. Tazminatı da vermemek için 40 takla attı ancak önce yarısını aldım,kalan kısım için de dava açtım.
Bu süreçte şunu anladım:
Hiçbir işletme için kendini yıpratmaya değmez. Evet,yaşam zor. Haklısın,masraflar durmuyor. Sabah yemesen öğlen mide guruldamaya başlıyor. Bilirim,hepsini bilirim...
Yalnız,iyi insan o kadar az ki. Karşılaştığın ve yanında çalışmaya başlayacağın kişinin onlardan biri olma ihtimali çok düşük. Mucize gibi bir şey.
Bu yüzden sana önerim:
Hani bı laf vardır bilmem bilir misin; " b*k al,b*k sat ama b*koğlu b*ka muhtaç olma" derler.
İyi de olsa,kötü de olsa, küçük de olsa kendine bir iş kurmaya bak.
Yine yarının bir garantisi yok ama en azından kimsenin kahrını çekmiyorsun.
Akşam eve gelince "ulan kurtulamadım şu fabrikadan bı türlü,vay gelmişini geçmişini.." deyip hırslanmıyorsun.
Aldığın kararlarda özgürsün.
Emir veren yok.
Arkandan entrika çeviren yok.
Yüzüne gülüp sırtını görünce küfreden yok.
Kendi işin abi. Miss.
Şahsen gençleştim. Keşke diyorum daha önce tepük vursalarmış. Benim bu işe başlamam için bu lazımmış.
Hani bir şey bir şeye bahane olacak derler ya?
Hah tam olay o işte.
Kur kendi işini.
Çok güzel yazmışsın agam, kendi işini yapmak tabi en iyisi şüphem yok bazı sektörler hariç, mesela bazı sektörlerde izin yapamıyorsun başına birini koyup bile gitmen zor oluyor, Haliyle bana öyle bir kendi işim lazım ki Sosyal hayatımıda zorlamayacak,Mesela 2 hafta tatile gittiğimde geri dönmek zorunda kalmayacam, Dükkanı kapatmak zorunda kalmayacam, Ve birde hiç bir halt bilmem dükkan açmak için bir meslek lazım,aslında Elim yatkın kendi saçımı bile kendim kesiyorum ama belgelerim yok, kuaförlük yapmak isterdim, psikolojik olarakta sorunlar yaşıyorum kapalı alanlarda çalışamıyorum, iki sene önce çalıştığım yerde kapalı alanda çalışıyordum ofis ortamı, habire tuvalete gidiyordum daralıyordum insanlardan uzaklaşmaya çalışıyordum, hatta birkeresinde ortamda o kadar daraldım ki çıktım kapının önüne midemdeki asit ağzıma gelmişti tüküre tüküre geberdim, kimseyle yüz yüze muhattap bile olmak istemiyorum özellikle hayatımda yeni insanlarla, eski beni tanıyan beni anlayan insanlarlayken sorun yok, bazen başıma şuda gelir telefonda birisiyle sesli konuşurum hemen daralma bunalıma olur ben seni sonra ararım falan diyip telefonu kapatırım, ya böyle sorunlar var kardeşim insanlardan bıktım En son çalıştığım işyerinde arkadaşlar biryerde kalabalık bekler sigara içer mesela, ben az aşağılarda tek bir kişinin yanına giderim yani en fazla benle beraber iki kişi olurdu, 3-5 kişinin olduğu yerde durmak beni öyle bir strese sokuyor ki, insanların muhabbetleri kafamı yoruyor, Ya imkanım olsa basıp gidecem daha sakin biryerde yaşayacam 20-30 milyonum olsun gidip en az nüfuslu biyerden ev alıp yaşayacam denize yakın şöyle. Bıktım iş hayatındanda, parasızlıktanda, insanlardanda
 

Bu konuyu görüntüleyen kullanıcılar

Yeni mesajlar

Çok Beğenilen Mesajlar

Üst