dün biraz komik(belki de trajikoimik) bir olay yaşandı. motoru götürdüm eve, annem ekipmanları gördü durumu anladi ve babana da söyliceksin şeklinde aşağı indirdi beni. sonra dedik işte baba motor aldim falan diye, o da iyi b.k yedin dedi. sonra bu kadar istemedigimiz seyleri neden yapiyosun vb derken, sen kaçıncı sınıfsın dedi, ben de 3 dedim(tabi geçen sene 4 olduğumu düşünüyolardı) ve olaylar gelişti.
şimdi işi bırakmamı ve motoru satmamı ve sadece okula gitmemi istemekteler. yani onlar istemezken bu derece, motora zaten gönlüm rahat binmemmin hiç yolu yok. motor yoksa işe gitmemin bi anlami da pek kalmiyor. e bu ikisini de kaybedersem, hayatta ne motivasyon kalir ne bişey dimdizlak kalirim ortada. yani yaman çelişkiler var. bakalim ne olacak.