… ve tekrar ayaktayım.
Gerçi bir manga adam yardımıyla bu fotoğrafı çektirmiş olsam da yine de bilmem kaç gün sonra sol ayağım üzerinde durabilmek çok güzeldi…
Hepimiz, kimi zamanlar aldığımız hatalı kararların sonuçlarına bir şekilde katlanma mecburiyeti içerisindeyiz. Kimi zaman bir şirketi zarar ettirir bu kararlar kimi zaman ise, benim durumum gibi, kendimizi ve birçok başka insanı üzen olaylara sebebiyet verir. Ama şu bir gerçektir, ne zarar eden bir şirket nede bendeniz için yaşam sona ermiş değildir. Son nefesimizi verene kadar hayat devam ediyor. Her zaman inişler ve çıkışlar var hayatta (evet biliyorum hep y=2x olsun istiyoruz hayat – ama maalesef y=cos(x) tir hayat).
İşte bugün atılan bu küçük adım, artık yavaş yavaş inişin tamamlandığını ve hatta yükselişe geçildiğinin bir göstergesi. Atılan bu küçük adım büyük bir gelişmenin işareti. Sizlerin müthiş desteğinin bir eseri…
Zor günlerin geri de kaldığı, her yeni günün bir öncekinden daha iyi olduğu bu günler hızla geçiyor. Ameliyat yaralarımın iyileşmesi ve eski gücümü tekrar kazanmak için yapılan çalışmaların ardından 6 Ağustos’ da Ankara’ ya protez imalatı için gidip bir sonraki fotoğrafta iki ayağım yerde poz verecem sizlere.
Sizlere bunca zamandır esirgemediğiniz desteğiniz için teşekkür ediyor ve sizlerden bir ricada bulunmak istiyorum – yanlış olduğunu bildiğimiz olayların başımıza getireceği zararların gerçekleşme ihtimalinin sıfırdan büyük olduğunu unutmayarak ve bunları ciddiye alarak atalım adımlarımızı.
Saygılar
M.Kemal