- Katılım
- 11 Haz 2015
- Mesajlar
- 247
- Konu Yazar
- #1
Bilgiledirme: Bu mesajı yazan kullanıcının üyeliği iptal edilmiştir.
yaklaşık 10 kusür sene, 200000 km üzeri yol, bilmem kaç motor, 1 kaza, onlarca ucuz atlatılmış badire. artık hepsini geride bırakıyorum. son zamanlardaki kazalar ve insanların tutumu beni artık motosikletten soğuttu. geçici ya da değil, ben ailemi sevdiklerimi motosikletten daha çok seviyorum. inanın boğazım düğüm düğüm. dt 125 r almıştım, onunla dağ tepe bayır dolaşırım ama asfaltta motosiklet macerası benim için bitti. onlarca defa düşündüm, tabiki ilerde tekrar başlayabilirim, çok özliceğimi de biliyorum, arabayla da aynı kazayı yapabileceğimi biliyorum. her şeyi düşündüm en doğru olan bu ülkenin insanlara fazla gelen motosikleti bırakmakta karar aldım. geçen gün dt 125 r ı aldım otobüse attım izmir Aliağa'ya getirdim. gecenin 4 ünde otobüsten indirdim ön teker sökük bir şekilde bok gibi atıp gittiler. ben bildiğiniz dönel kavşak ortasındaki adada lastiği sökük motosikletim lastik ve ben oturdum tek başıma nasıl takıcağımı düşünüyodum ki motosiklet ayaklıktan devrildi. zaten benzin yağ falan olmadığı için yerde bıraktım. noldu biliyo musunuz? hiç kimse durmadı. tamamen kaza senaryosuydu. geçen araçlar bakarak devam ettiler. 2 tane polis ekibi beni gördüğü halde durmadı. yahu belki ağır yaralıyım, belki kan kaybım var belki çaldım motoru. neyse bunlar osurcak şeyin bahanesi. ben yine buralarda olucam herkes dikkatli sürsün, ömür boyu sürsün.. :king: