Bence asıl sorun şu. Bir ülke ekonomik krizde olabilir. Ama, haset anlamında söylemiyorum, bu krizin yükü belli bir kesime değil de tüm topluma yüklenirse, toplumsal barış çok zarar görmez. Herkes der ki, yav sıkıntı çekiyorum ama bütün ülke sıkıntı çekiyor ve hep birlikte sıkıntı çekerek bu krizden kurtulacağız (Mesela fakirlerden daha az, zenginlerden daha fazla vergi alınır, devlet gereksiz harcamalardan sakınır). Ama yok, sadece fakirler sıkıntı çekiyor, belli bir kesim hiç etkilenmeden yaşamaya devam ediyorsa o zaman toplum huzursuz olur (Mesela sürekli insanların belini büken vergiler eklenir, tüccarların satışı düşer, ama yolunu bulan adamlar sürekli devletten aldığı krediyle devlete iş yapıp ceplerini doldururlar, halkın kaynak için vergilerle ezilmesine rağmen devlet hala lüks harcamalar yapmaya devam eder).
Bir de cumhurbaşkanının faizi sıfıra indirmesi iki KHK'ya bakar. KHK ile faizi belirleme yetkisi cumhurbaşkanına verilir, ikinci KHK'da da faiz sıfıra indirilir.