Kaç gündür konuya girip bir şeyler okuyorum, gözlerim doluyor, hüzünleniyorum... Bir şeyler yazasım geliyor, başlayıp başlayıp siliyorum...
Hala zaman geçmiyor, hala kabul edemiyorum abi... Aylarca, yıllarca konuşmasak bile bir sonraki telefonun ilk kelimesinden itibaren sanki daha dün görüşmüşüzcesine samimiyet geleceğini bilirken; şimdi ay geçmesi, yıl geçmesi, ve arayamamak, arayınca ulaşamayacağını bilmek çok zor geliyor...
Zamanında farketmediğim, o kadar çok iz bırakmışsın ki hayatta...
Huzur içinde ol...