Süper Moderatör (BBRR)
- Katılım
- 12 Haz 2005
- Mesajlar
- 8,442
Komutanım gözlerinden öptüm ...öncede dediğim gibi tekrar geçmiş olsun .. inan bana şu anda çektiğin acı haklı dahi olsan o çocuğa çarpsaydın çekeceğin vicdani acının yanında sıfırdır ..
abi sen dikkat edecen ,ben dikkat edecem,sonra senden öyle gören çocuğunda sana özenip dikkat edecek ve bir toplum böyle gelişecek,bir nesil iyiyse devamına gelen nesil iyi olur ,kötü ise köyü olur,biz yorulacağız çocuklarımız torunlarımız yorulmadan ,önlemini almayı öğrenecek![]()
10.10.2006''da yağmurlu bir havada şehir içi normal hız seyirinde (50 yazacağım diceksiniz ki yağmur yağarken hem trafiği hemde kadranı nasıl takip ediyordun o yüzden varın 10 km + veya - siz ekleyin) işimden evime dönerken yaşını sonradan öğrendiğim 69 yaşındaki bir teyze karşıdan karşıya geçerken refüj kenarında biriken su birikintisinden atlayamayacağına kanaat getirerek bütün yolu geri dönmeye kalktı. Arkamda seyreden araçlar bir yana, yağmurlu havada yapabileceğim tek şeyi yaparak yavaşça freni sıkıp korna ve sellektör ile teyzeyi duramayacağımı ikaz etmeye çalışsamda 69 yaşındaki tüm işitme ve görme eylemleri neredeyse %75 kaybolan bu teyzeye kayarak tahminen 20-30 km'lik bir hız ile çarptım. Teyze bir tarafta ben bir tarafta. Hemen kalkıp kendime birşey olup olmadığına bakmaksızın teyzeki kontrol ettim yaşıyor ve nefes alıyordu. Ambülans çağırdık geldi teyzeyi götürdü. 25 dk yağmurun altında trafik ekiplerini bekledim. Geldiler sanki bir terörist yakalarmışcasına beni koluma girip kroki ve tutanakları imzalatıp karakola götürdüler. 1 gece nezarethanede misafir edilipte dışarı çıktıktan sonra yaptığım ilk şey teyzeyi görmeye gitmek oldu. Bir taksi tutup teyzeyi görmek için hastaneye gittim fakat hastane polisi bayanın ailesinin çok tepkili oldugunu 1 veya 2 gün sonra ziyaret etmenin daha iyi olacağını söyleyerek beni gönderdi.
Bir sonraki gün bir ekip araci ile içerisinde hırsız ve katiller ile birlikte adliyenin yolunu tuttum. Nöbetci savcının karşısına cıkıp bir kezde ona ifade verdim ve sonra evime döndüm. Kısa keseyim direkt size sonucu söyleyeyim hepimiz bir şekilde pay biçelim. (Bir sürü saçma akla hayale sığmayacak ayrıntı var çünkü)
Bu olaydan tamamiyle haklı olduğum halde (ki trafik raporunda asli kusurlu bayan tali kusurlu ben 8/6'lık hata onda rapor edildiği halde..) bayanın oglunun avukat arkadaşını araya sokarak açtığı davadan toplamda 11 milyardan fazla zarar ile çıktım. Kazanın hayati tehlikesini giydiğim koruyucu elbiselere borcu olduğum, bilincli bir sürücü olmasaydım kazanın benim içinde ölümsüz sonuçlar doğurabileceği ihtimalini bir an için bir kenara bırakalım. Bir sürü üzüntü ve zorluk yaşadım. Daha da kötüsü ailemden uzata yabancı bir şehirde yapayalnız olduğum için 1-2 dostum dışında destek veren kimsede yoktu. Bazen düşünüyorum demek ki bu paranın benden çıkacağı varmış zamanında bir hata yapmışım veya birilerinin bilerek - bilmeyerek ahını almışım. Ama bazen düşününce blackhawk arkadaşım gibi küplere binim iyi bir insanın aklından geçirmeyeği yüzlerce şey geçiriyorum. Kadın hayatta (kaza anında 2 kaburgası kırılmış) ölüp başıma daha da büyük bir bela olmadan - sabıka almadan - hapse girmeden bu olaydan kurtulduğum için şu an mutluyum. Ben teyzeyi bir mahalle arasında elimde odunla döverek gasp etmeye çalışarak bu duruma sokmadığım halde kötü niyetli ve empatiden uzak oğlunun yaptıklarıa buyrun siz bakın. Ben cebimde olmayna 11 milyarı ödemeyi katil olmaya veya sinirle kalkıp zararla oturmaya tercih ettim. Kötünün kötüsünü düşünmeyi öğrendik biz bu vatanda.. (veya öğretildi.) Paylaştıklarımdan ders alabilene..
Başlığı ve konuyu en baştan beridir üzüntügeçmiş olsun arkadaşım, ama başlık uygun olmamış bence![]()
Mesaj içeriği düzeltilmiştir.
10.10.2006''da yağmurlu bir havada şehir içi normal hız seyirinde (50 yazacağım diceksiniz ki yağmur yağarken hem trafiği hemde kadranı nasıl takip ediyordun o yüzden varın 10 km + veya - siz ekleyin) işimden evime dönerken yaşını sonradan öğrendiğim 69 yaşındaki bir teyze karşıdan karşıya geçerken refüj kenarında biriken su birikintisinden atlayamayacağına kanaat getirerek bütün yolu geri dönmeye kalktı. Arkamda seyreden araçlar bir yana, yağmurlu havada yapabileceğim tek şeyi yaparak yavaşça freni sıkıp korna ve sellektör ile teyzeyi duramayacağımı ikaz etmeye çalışsamda 69 yaşındaki tüm işitme ve görme eylemleri neredeyse %75 kaybolan bu teyzeye kayarak tahminen 20-30 km'lik bir hız ile çarptım. Teyze bir tarafta ben bir tarafta. Hemen kalkıp kendime birşey olup olmadığına bakmaksızın teyzeki kontrol ettim yaşıyor ve nefes alıyordu. Ambülans çağırdık geldi teyzeyi götürdü. 25 dk yağmurun altında trafik ekiplerini bekledim. Geldiler sanki bir terörist yakalarmışcasına beni koluma girip kroki ve tutanakları imzalatıp karakola götürdüler. 1 gece nezarethanede misafir edilipte dışarı çıktıktan sonra yaptığım ilk şey teyzeyi görmeye gitmek oldu. Bir taksi tutup teyzeyi görmek için hastaneye gittim fakat hastane polisi bayanın ailesinin çok tepkili oldugunu 1 veya 2 gün sonra ziyaret etmenin daha iyi olacağını söyleyerek beni gönderdi.
Bir sonraki gün bir ekip araci ile içerisinde hırsız ve katiller ile birlikte adliyenin yolunu tuttum. Nöbetci savcının karşısına cıkıp bir kezde ona ifade verdim ve sonra evime döndüm. Kısa keseyim direkt size sonucu söyleyeyim hepimiz bir şekilde pay biçelim. (Bir sürü saçma akla hayale sığmayacak ayrıntı var çünkü)
Bu olaydan tamamiyle haklı olduğum halde (ki trafik raporunda asli kusurlu bayan tali kusurlu ben 8/6'lık hata onda rapor edildiği halde..) bayanın oglunun avukat arkadaşını araya sokarak açtığı davadan toplamda 11 milyardan fazla zarar ile çıktım. Kazanın hayati tehlikesini giydiğim koruyucu elbiselere borcu olduğum, bilincli bir sürücü olmasaydım kazanın benim içinde ölümsüz sonuçlar doğurabileceği ihtimalini bir an için bir kenara bırakalım. Bir sürü üzüntü ve zorluk yaşadım. Daha da kötüsü ailemden uzata yabancı bir şehirde yapayalnız olduğum için 1-2 dostum dışında destek veren kimsede yoktu. Bazen düşünüyorum demek ki bu paranın benden çıkacağı varmış zamanında bir hata yapmışım veya birilerinin bilerek - bilmeyerek ahını almışım. Ama bazen düşününce blackhawk arkadaşım gibi küplere binim iyi bir insanın aklından geçirmeyeği yüzlerce şey geçiriyorum. Kadın hayatta (kaza anında 2 kaburgası kırılmış) ölüp başıma daha da büyük bir bela olmadan - sabıka almadan - hapse girmeden bu olaydan kurtulduğum için şu an mutluyum. Ben teyzeyi bir mahalle arasında elimde odunla döverek gasp etmeye çalışarak bu duruma sokmadığım halde kötü niyetli ve empatiden uzak oğlunun yaptıklarıa buyrun siz bakın. Ben cebimde olmayna 11 milyarı ödemeyi katil olmaya veya sinirle kalkıp zararla oturmaya tercih ettim. Kötünün kötüsünü düşünmeyi öğrendik biz bu vatanda.. (veya öğretildi.) Paylaştıklarımdan ders alabilene..