Özgürlük, bağımsızlık, macera ve saçları uçuran rüzgardan bahseden sürücüler genellikle, eğitimin onlara göre onların bazılarının içinde olan (hepimizin içinde değil) doğal yeteneği ortaya çıkardığına dair söylemleri küçümserler. Kendilerini doğal yetenek olarak adlandırırlar ve çevrelerindeki sürücüleri her türlü eğitimsel çaba ya da süreçten vazgeçirmeye çalışırlar. Motordayken, vitesi küçült, gazı aç ve rüzgarda kükre
ve iyi ve yetkin bir sürüş için tüm gereken budur.
Fortune Dergisinin kıdemli editörü Geoffrey Colvin, on sene önce Harika olmak için ne gerekir konulu bir makale yazmıştı ve ben sık sık bilgece söylenmiş bu sözleri hatırlarım. Araştırmalar gösterir ki doğal yeteneğin noksanlığının büyük başarı elde etmekle bir ilgisi bulunmamaktadır der makalesinde Sırrı nedir? Zahmetli ve zorlu pratik ve çok çalışmaktır Çoğunluğumuz sanat, spor ve iş hayatında büyük yetenek sahibi kişinin tam olarak yaptığı şeyi yapmak için dünyaya Tanrı vergisi bir kabiliyetle gelmiş bir doğal yetenek olduğunu düşünmek isteriz - diye devam eder Colvin Aslında bu kadar basit değil.
Öncelikle, belirli bir iş için doğal bir Tanrı vergisi kabiliyete sahip olamazsınız, belirli bir iş için doğal kabiliyet diye bir şey yoktur
Başarıyı yıllar boyu çok büyük miktarda sıkı çalışmayla elde edersiniz. Ayrıca bu herhangi bir sıkı çalışma değil, zorlu ve zahmetli olan belirli türde bir çalışmadır. Bu kulağa sıradan bir sıkı çalışma reçetesi gibi geliyor ama iyi haber şu ki doğal yetenek noksanlığı tümüyle alakasız yeteneğin başarılı olmakla çok az ya da hiç ilgisi yok. Kendinizi birçok şey yapabilirsiniz ve hatta kendinizi harika bile yapabilirsiniz
Yetenek ve beceriyi göz önünde bulundururken açık olmamız gerekir: zekayla, motivasyonla ya da kişilik özellikleriyle karıştırılmamalıdır: Bazı belirli aktiviteleri özellikle iyi yapabilme becerisidir Dünya çapında bilim adamları çeşitli beceriler-yetenekler üzerine odaklanan ve spor, müzik, satranç ya da iş hayatı gibi zaman içerisinde ölçmesi ve planlaması görece daha kolay olan bir dizi test yürüttüler. Çeşitli beceri alanları arasında şaşırtıcı benzerlikler buldular.
Sıkı çalışmanın yerini tutacak hiçbir şey yok
Deneyim ya da pratik olmadan yüksek seviyede performans sergilenebileceğine dair bir kanıt bulunmuyor
Birçok alanda elit oyuncular zirveye ulaşmadan önce 20 ya da 30 yıllık deneyime ihtiyaç duyarlar.
Pratik mükemmelleştirir
Herhangi bir alanda en iyi olan insanlar, araştırmacıların bilinçli pratik yapmak olarak adlandırdığı şekilde saatlerini adayan kişilerdir. Açık bir şekilde performansı geliştirme niyetiyle hedefe uzanan, sonuçlar üzerine geri bildirim sağlayan ve yüksek seviyede tekrar gerektiren bir aktivitedir.
Tüm bunlar iyi bir sürücü olmayı sağlar mı? Motosiklet sürmek basit insanların basit bir aktivitesi değil midir?
Hem evet hem hayır.
Çoğu motosiklet satıcısı, satış yapmak istediği için, motosiklet sürmenin hiçbir zorluğu olmadığını söyler. Eğer araba kullanmayı biliyorsanız, trafik kurallarına aşinaysanız ve geçmişte bisiklet deneyiminiz varsa bir saatten kısa bir zamanda 100 beygir veya daha üstü iki tekerli bir makinenin gururlu sahibi olabilirsiniz. Evet, çok da zor değildir ve, eğer çarkıfelek her zaman yüksekte kalmanızı sağlarsa ve işleriniz çoğu zaman size motosiklete binmekten uzak tutuyorsa, sonuçta büyük bir sorunla karşılaşmadan uzun kilometreler kaydedebilirsiniz.
Hayır, sıkı çalışma ve bilinçli pratik olmadan kısa vadede motosiklete binmekten keyif alamazsınız ve uzun vadede sorunlarla karşılaşabilirsiniz. Belki doğal ve özgürlük kelimelerini denklemin dışında bırakmak daha iyi ve daha net olacaktır; bu tür suistimal edilmiş kelimeler sadece kafa karıştırır.
Ya da, belki, özgürlük kelimesini Mr. Ruskinin yardımıyla açıklığa kavuşturmak için bu iyi bir fırsat olacaktır. Kabul ediyorum, Mr. Ruskin çizim ve resim yapmak üzerine konuşuyordu ama eğer dikkatlice okunursa bir sanatçının eliyle bir motorcunun eli arasındaki benzerlikler fark edilebilir (nihayetinde iyi motosiklet sürmek bir sanattır).
Genellikle özgürlük teriminin ardında bu kadar rağbet gören şey, eli tamamen disiplin sahibi olmuş büyük bir üstadın, kısıtlı zamanda elinin istediği gibi uçmasına izin verebildiği ve hata yapmayacak eliyle telaşla yaptığı çizimin karakteridir. Ancak büyük bir üstadın eli gerçekten iş başındayken asla özgür değildir: en hızlı çizgi bile kusursuz bir yönetim altındadır.
Paolo Veronese ya da Tintoretto en hızlı dokunuşlarında bile, saptanmış herhangi bir noktaya kıl payı mesafede durabilir; ve yine kıl payı mesafeyle önceden tasarlanmış bir kavisi takip edebilir. Bu nedenle, asla özgürlüğü hedeflememelisiniz. Çiziminizden beklenen şey özgür olması değil, doğru olmasıdır; zamanla doğruyu kolayca yapabileceksiniz, ve o zaman eseriniz en iyi anlamda özgür olacaktır; ancak kolayca yanlış yapmakta bir marifet yoktur.
Gerçek zorluk ve ustalık eli asla özgür bırakmamak, çizginin her kısmında tümüyle kontrol altında tutmaktır. Çizginin her kısmında tümüyle kontrol altında tutmak kulağa sanki sele üzerindeki kişiler için yazılmış gibi geliyor ve aynı zamanda motosiklet sürerken doğal özgürlüğü tanımlamanın da güzel bir yolu. Eli asla özgür bırakmamak harika resimler ve harika sürüşler yaratır: Tehlikelere sistematik şekilde yaklaşarak motosiklette ustalaşmak, korkuyu ortadan kaldırırken sürüşe keyif katmanın da TEK yoludur. Doğallık bilgi ve deneyimden doğar. Ve böylece sürüş doğal bir şekilde keyifli hale gelir.
Riderwearın kurucusu ve ünlü Aerostich tulumlarının yaratıcısı Andy Goldfine doğal cahil ve kontrollü sürücü arasındaki fark hakkında güzel bir yorum göndermiş: Burada paralel bir sürüş: motoru sıkı sıkıya bir yöne doğru zorlayan sürücü, kitlenmiş omuzlar, gergin kollar, kenetlenmiş parmaklar ve sele üzerinde kaskatı bir oturuşla bu sürücü motosikletle, gittiği çizgiyle, ve her yön ve hız değişimiyle mücadele eder... Ve gerginlik yorgunluğa dönüşür, ve yorgunluk beraberinde hataları davet eder... Ve bunlar da döngüyü tamamlayarak tekrar gerginliğe dönüşür. İşte bu nedenle, birçok sürücü beyninin derinlerinde motosiklet sürmekten korkar ve bu nedenle ileri sürüş çoğunlukla bilgili bir rahatlama eylemidir.
Yolla birlikte akıp giden sürücü ise motosikletin dengesini özgür bırakan, peşin hükümlü ve zorunlu kuralları olmayan ama motosikletle dans eden, çevresinde olup bitenden haberdar, sınırsız sayıda uygulamaları pratik etmiş ve esnek şekilde kullanabilen bir sürücüdür. Bu sürücü mümkün olan tüm çizgileri keşfeder, tüm olasılıkları, yol yüzeyini, çevre ve trafik koşullarını inceler, beceri ve zindeliğini test eder, eğlenceyle birleştirerek gelişmek için mümkün olan her şeyi yapar. Doğal yol diye bir şey yoktur: Eğitimle ya da eğitimsiz, deneyimle ya da deneyimsiz motosiklete binmek her şekilde tehlikeli bir aktivitedir. Eğitim ve deneyim olmadan ise korkutucu ve sıkıcıdır.
Gerçek sizi özgürleştirir, ama önce kızdırır.
