- Katılım
- 19 Ağu 2017
- Mesajlar
- 264
- Konu Yazar
- #1
Arkadaslar kendimi cok kotu hissediyorum. Belki daha onceden yazdiklarimdan bileniniz vardir, cokda tecrubesiz bir motorcu degilim ama hic basima gelmemisti. Inanin, hayvanlarida insanlardan daha cok severim. Ozelliklede kopekleri.
Ama kurtaramadim.
Iki kirmizi isik arasi, dumduz yaklasik 1 km bos bir yol. Onundeki ve arkamdaki onlarca aracla birlikte iki kirmizi isik arasinda akiyoruz. Son anda gordum garibani, onumdeki aractan kurtardi ve benim tekerin altina giriverdi. Ikiser parmagim her zaman fren ve debriyajda olur ama frene dokunabilmek icin bile zaman olmadi, ozelliklede hemen 2 metre arkamda bir BMW varken. Ben vurdum ve sadece TAK diye bir ses duydum ama arkamdaki aracin tekerleri altinda kemiklerin kirilma sesini duydum ve iste bu aklimdan bir turlu gitmiyor.
Dondum geldim, yoldan kenara aliyorlardi, birisi bir pacavra getirdi, ustunu orttuk ben sahneyi gorunce hepten yikildim.
Sahibi kosarak geldi, gozleri dolu dolu, elinde telefon, muhtelemelen karisina haber veriyordu olani. Kopek ev kopegi, aileden biri. Hic sormadim bile neden kopegini boyle bir yolda tasmasiz biraktigini, kendisi herseyin farkindaydi zaten. Anladigim kadariyla yolun karsisinda bir arkadasi varmis carptigim kopegin, yolun karsisina gecermis ve oynarlarmis. Duz bir cizgiyle son surat karsiya geciyor arkadasi ile oynamaya.
Ama ne gecis! Ok gibi firladi onume, nereden ciktigini gormeme firsat bile yoktu, engelleyebilmek, ongorebilmek mumkun olsa. Oyle hizli olduki ben farkinda bile degildim ne oldugundan. Olayi tam olarak goren bir gencin dedigine gore ben gecmemisim ustunden, benim on tekere carpmis ve sendelemis. Ama arkamdakiler gecmis ustunden.
Herseyin farkindayim, eger panik yapsam bende ölebilirdim, simdi ailem ve dostlarim benim arkamdan uzuluyor olabilirlerdi.
Ama genede kendimi hic iyi hissedemiyorum.
Ama kurtaramadim.
Iki kirmizi isik arasi, dumduz yaklasik 1 km bos bir yol. Onundeki ve arkamdaki onlarca aracla birlikte iki kirmizi isik arasinda akiyoruz. Son anda gordum garibani, onumdeki aractan kurtardi ve benim tekerin altina giriverdi. Ikiser parmagim her zaman fren ve debriyajda olur ama frene dokunabilmek icin bile zaman olmadi, ozelliklede hemen 2 metre arkamda bir BMW varken. Ben vurdum ve sadece TAK diye bir ses duydum ama arkamdaki aracin tekerleri altinda kemiklerin kirilma sesini duydum ve iste bu aklimdan bir turlu gitmiyor.
Dondum geldim, yoldan kenara aliyorlardi, birisi bir pacavra getirdi, ustunu orttuk ben sahneyi gorunce hepten yikildim.
Sahibi kosarak geldi, gozleri dolu dolu, elinde telefon, muhtelemelen karisina haber veriyordu olani. Kopek ev kopegi, aileden biri. Hic sormadim bile neden kopegini boyle bir yolda tasmasiz biraktigini, kendisi herseyin farkindaydi zaten. Anladigim kadariyla yolun karsisinda bir arkadasi varmis carptigim kopegin, yolun karsisina gecermis ve oynarlarmis. Duz bir cizgiyle son surat karsiya geciyor arkadasi ile oynamaya.
Ama ne gecis! Ok gibi firladi onume, nereden ciktigini gormeme firsat bile yoktu, engelleyebilmek, ongorebilmek mumkun olsa. Oyle hizli olduki ben farkinda bile degildim ne oldugundan. Olayi tam olarak goren bir gencin dedigine gore ben gecmemisim ustunden, benim on tekere carpmis ve sendelemis. Ama arkamdakiler gecmis ustunden.
Herseyin farkindayim, eger panik yapsam bende ölebilirdim, simdi ailem ve dostlarim benim arkamdan uzuluyor olabilirlerdi.
Ama genede kendimi hic iyi hissedemiyorum.
Son düzenleme: