Bende tam tersi... bir ara ciddi anlamda motor kullanmadım bir sure geçti...
Surusu değerlendirme gibi bir huy edindim. Durup düşünüp o ani değerlendirmek.. lan orda öyle birşey yaptım hata idi o dedigim an... Alllaaah... ve bu o kadar çok oluyordu ki.. o kadar çok hata buluyordum ki... kahroluyorum... etrafimdakiler hayirdir canim mi sıkkın dediğinde, anladim ki oluroyle bir sure dur... dedim
))
Tek derdim kendim için eeen güvenli ulaşımı surusu sağlamak... hiç bir surusumde hala bunu basaramadigimi ve gunun birinde bunu gerçekleştireceğim inancındayım... Her motora binisim ,her zaman ilk gunum.. Böyle düşünmem gerektiğine inanırım , beni dinç tutuyor.
