- Katılım
- 12 Şub 2017
- Mesajlar
- 4,120
- Konu Yazar
- #1
45e dayandı yaş.. Bu sene artık iyice cana tak etti yalnızlık.. Tabiki bu yaşa kadar birlikteliklerim oldu ama neredeyse hepsi yanlış saçma sapan sonlandı..Bu sene ama öyle inandım birisi olacak diye öyle inandım ki..Temmuz ayı sonunda ilkokuldan sıra arkadaşım olan kızla karşılaştım.. Arada merhabalaşırdık..İşyerimin önünden geçiyordu yine merhaba derken kahve telefon numarası alışverişi.. Zaten yabancı değildik bir kaç gün içinde kaynaştık.. Bana aşıkmış ilkokulda
Her sabah işyerine bırakıp (kolundan rahatsız olduğu için yardım ediyorum) işyerinden alıyorum..Akşam motor yada araba ile kafa nereye biz oraya... Ailesine söylemiş arkadaşları biliyor..Bizimkilerde biliyor iyi kötü..Evlilik konuşuluyor..Geçen akşam nişanlanalım dedi..Bende tabiki olur dedim..İyice birbirimizi tanıyalım bir süreç geçsin. Aksilik olmaz ise yaza evleneceğim sanırım..İlk defa mutluyum.. İyi dilekleriniz için teşekkürler..