Motosiklet ve korku..

[Sinan Aksu]

Benim çocuklugum at ustunde geçti.
Dedem at bakardi ve benim en zevk aldigim sey o atlara hukmetmekti.
Attan korkmazdim ama ilk defa bindigim atta her zaman temkinli olurdum.
Dedem oyle ogretmisti.
Karakterini bildigi ati bana anlatir nasil hareket etmem gerektigini bana soylerdi.
Bazen dedemin soyledigi seylerin tersini de yasardim.
Yani deneyimledim ki dedemin dogrulari dogru ama yuzde yuz geçerli degil.
Benim de bir etkim olmasi gerek.
Bir gün dagdan bir at getirdiler.
yabani.
Yanina yaklastirmiyor.
ahila gittigimde onun yanina bile yaklasmazdim.
Acaip korkuyordum o attan.
Dedem de o ati arabaci ati yapacak.
Yani benim uzerine binmem gibi bir derdi yok.
Kosuma getirdimi isi bitiyor ama ben içten içe kendimi onun uzerinde goruyorum.
Goruyorumda yalnizca hayallerde.
Yanina bir seker vermek için bile yaklasamiyorum.
Ben o attan korktum.
Ve asla binemedim.

Hala ata binerim.
Ama bindigim hiç bir at, o korktugum atin içimde yarattigi deli firtinayi dindirmiyor.
Bu gun olsa yine o ata binmekten korkarim.
Yani degisen birsey yok.
Peki o zaman bu kadar laf salatasini niye yaptim?

Korkmayin diye.
Motosiklete binmekten korkmayin.
Kendinizden korkun.....

Motosiklet te bence at gibidir
Huyunu suyunu bilmezsen seni üzerinden atmak ister her defasinda.
Arkadaşlar bu yazinin ana temeli korku degil aslinda.
Fakat insanin dogasinda korkularinin üzerine gitme dürtüsü oldugu için korkulardan yola çıkarak yazdigim bi yazi bu.
Benim hayatta korktugum bi cok sey vardir belkide.
Ama bu korktugum seylerin üzerine giderken gözümü bile kirpmiyorum şahsen.
Eğer bunu yapabiliyorsam o şeye inanmışım demekki.
Ama bunu yaparkende gidilmesi gereken en doğru yol neyse o yolu izliyorum.

Yazida yol şartlarıyla ilgili bazı detaylardan bahsettim.
Bu detaylar dikkate alınmadığı taktirde kalıcı ve telafisi mümkün olmayan hasarlar bırakabileceğini anlatmaya çalıştım.
Bunlarin hepsi olmasa bile bir çoğu benim bu genç yaşimda edindiğim tecrübeler. Forum içerisinde benden çok daha tecrübeli ansiklopedi niteliginde insanlar var. Onlarin oldugu yerde bana konuşmak bile düşmez aslinda. Zaten bu yazdigim yazininda onlar için bi önemi yok. Çünkü onların benim önerilerime ihtiyacı yok. Sonuçta benim yaşım kadar onların motosiklet hayatı var.

Neyse konuya döneyim..

Ben motosikletten korkuyorum.
Yani korkuyorum derken ; Yazıda belirttigim ince detaylara takılmazsam başıma gelecekleri biliyorum en azından.
Yani kolum bile kırılsa kötü olur değilmi?
Motosikleti bir uzay mekiği kadar ciddiye almiyorum.
Ama gereken tedbirleri almazsam bir uzay mekiginin yörüngesinden çıkıp dünyanın boşluğunda kaybolacagı gibi, benimde hayatın karanlıklarına karışıp gideceğimi biliyorum.

 

[tigermbz]

Bazi günler cikiyorum yola..
Hersey harika...
Hersey..
Ama bazen cikiyorum...
Hicbirsey istedigim gibi olmuyor... r:

Sorun bendemi?

algılarımızın seviyesi, reflekslerimiz, en önemlisi isteğimiz her zaman aynı olmuyor

 

[metci]

Öğretici ve ürpertici... ale:

Ama alkışı hak edecek bir yazı... :cat:

::gazete::::alkiis::

 

[hatis1]

çok şey kattı bence biz acemilere bu yazılar, teşekkürler sinan abi.

 

[Sinan Aksu]

çok şey kattı bence biz acemilere bu yazılar, teşekkürler sinan abi.

Rica ederim kardeşim. Ne demek.

 

[denizcimuzaffer]

Sinan Aksu arkadaş:cat: Teşekkürler.

Ben de yaşadığım ve hala düşündükçe deli olduğum bir benzer anımı anlatayım ki suç tamamen bizzdeeeeale:

Hiçbir zaman alkollü durumda motor kullanmadım (mıştım...), korumasız-giyinmeden de bir yere gitmedim.

Arkadaşım ki o da iyi motorcudur, eşi ben ve eşim bir tatil kasabasında, sadece köy yollarını kullanarak (ilk başta kulağa çok iyi gelmişti...) 5 km ötedeki meşhur bir lokantaya gitmeyi ikna edildim-miştim-tim di.... Bu arada koruma giymemenin yapacağımız iyi bir çılgınlık olarak tarihe geçeceğine de ikna olduydum-muşum-duale: Herne ise, biz köy yollarından geze oynaya gittik, yedik içtik, bu arada kafacıkları da çektikale: Sarhoş olmadık samimi diyeyim. Daleönüşte bastık geliyoz, kızlar arkamızda, neşemiz süpper ve çoook dikkatliyiz:cat: Zati sadece bir kaç dakika süreceğiz. Arkadaşım hızlandı ben de takıldım peşine, eve çok yaklaştığımızda kendimize olan güvenimiz debreşti herhalde, son 500 metrede gaz açtık ve o an, ıssız yolda önde giden ev Enduro kullanan arkadaşımın bir an yolda yaklaşık 2 metre kadar yana savrulduğunu ama çok iyi bir reflex sayesinde motoru tekrar dikebildiğini gördüm. bu olaydan sadece birkaç salise sonra ben de Maxi scooter denen motorumile bir nesnenin üzerinden geçtimale: Ben daha kolay atlattım. Durduk ve geri döndük. Ölmüş bir hayvan leşine arkadaş tam ortadan girmiş ve motoru yüksek olduğu için kurtarmış ve yana doğru kaktırdığı bu leşin, benim motorun sadece yanından geçerek alt greneja çarpmasını sağlamıştı. O gün şunu anladım tekrar. Risk, aldığın her anda risk olarak karşına çıkıyor. Ben hiç risk almadım amaaannn bu günde az böyle takılıvereyim olmuyor.

O gün o süratlerde düşse idik kimbilir neler olurdu düşünmek de istemiyorum. :silent:

 

[shule]

çok gzl ifade etmişssin sinanaksu..tşkler:rendeer:
korku olmalı hep bencede..1 aylıkda olsan 20 yıldırda kullanıyor olsan..korkmuyorsan,ben artık oldum dedıgın an tehlike çanları çalmaya başlamıstır bence..

 

[volkanix]

yazı için teşekkürler gerçekten çok güzel olmuş
motor alalı 1 ay oldu olmadı motoruma 2-3 defa bindim
ilk bindiğimde yanlışlıkla debriyaj ve gaza asıldım motor bağırmaya başladı aslında debriyajı bırakmasaydım iyidi
ama bıraktım gerisini siz tahmin etmişsinizdir
bugün 3. mü 4.kez mi ne bindim motorumun üstüne aynı şey sola dönerken oldu motor bağırıyor ama bu kez ya refleks ya da bilerek oldu debriyajı bırakmadım
bırakmayınca da bağırma ülen deyip gazdan elimi hafifçe çektim motor normale döndü
yani bazen panikliyorum
anlıyorum ki çok normal
paniklemek de korkmak da çok normal
ben hala korkuyorum çünkü ellerim kollarım kasılmalardan çok ağrıyor
motoru 15dk kullanim başlıyor ağrımalar
motorum kawasaki ninja 250r 2010 model sıfır
başlangıç için büyükmüş en azından benim için üstüne binince anladım
ama ilk bindiğimde 1 hafta hiç yüzüne bakmadım motorumun
moralim belli etmesem de çok bozulmuştu çünkü güvenimi zedelemişti
şimdi şimdi motoruma güvenmeye başlıyorum
güç de kontrol de bende olmalı
fazla ürkütmemek lazım
ilk binişlerimde çok istop ettiriyordum kalkarken ama şimdi ettirmiyorum kavramayı tam kaçıracağım sırada hafif veriyorum gazı
ya bu tip şeyler eminim bir çoğunuza çok komik geliyordur ancak bunları yaşamak ve anlatmak benim için acaip keyifli bir şey
fazla uzatmadan korkuyu gücü cesareti dengeyi herşeyi dengeli bir şekilde kontrol etmek lazım bu da zamanla ve pratikle olacak şeyler
o kontrolü sağlamaya başladığınızda artık el alışkanlığına ve otomatik olarak yapmanıza dönüşüyor
ayrıca korumalar da güven veriyor bana
ne kadar çok koruma kendimi o kadar rahat hissediyorum
bir de son olarak şunu eklemek istiyorum sola dönerken rahat kendime güvenir şekilde dönüyorum ama sağa dönerken bir tedirginlikle o rahatlığı bulamıyorum
saygılar

 

[shule]

genelde sola dönusler hep daha rahat sağa dönusler dıgerı kadar rahat olmaz..bunu teknık olarakda yazmıslardı sanırım burda..
kazasız bınesın insallah..urkutmesın,ilk bindiğin ıcın öle hıssettın sen.bıraz alısınca..bak seneye küçük gormeye bıle baslıycan..başlangıc ıcın ideal bence..:cat:

 

[Nesim_84]

Ben motosikletten korkuyorum.
Yani korkuyorum derken ; Yazıda belirttigim ince detaylara takılmazsam başıma gelecekleri biliyorum en azından.
Yani kolum bile kırılsa kötü olur değilmi?
Motosikleti bir uzay mekiği kadar ciddiye almiyorum.
Ama gereken tedbirleri almazsam bir uzay mekiginin yörüngesinden çıkıp dünyanın boşluğunda kaybolacagı gibi, benimde hayatın karanlıklarına karışıp gideceğimi biliyorum.

Düşüncelerine katılmamak elde değil valla. tek bir parmağımız bile gitse hayatımız nasıl değişir tahmin edemiyorum, ki motor üstünde tüm vücudumuzu harcayabiliyoruz kimi zamanlar.
Yazınızı paylaştığınız için koca bir teşekkürü hakediyorsunuz, ama diğer kullanıcıların da güzel yorumlarına ön ayak olduğunuz için daha büyük bir teşekkürü hak ediyorsunuz :cat: Başka yazılarınız varsa okumak isterim.

Saygılar

 

[ozganugur]

harika bir yazı... bu forumda görmek istedigim tek yazı bu olsa gerek .. herkez bi kaza bi felaket bi ölüm haberi paylaşıyo ve buda acemi motorcuları korkutuyor.. bu konuda gördügüm yazılardan sonra 1000cc motor verin kaza yapmam ben şaka tabi

 

[dmert89]

Tek kelimeyle mükemmel bi yazı olmuş ve aynı zamanda tamamına katılıyorum..

Kazasız,belasız sürüşler..

 

[Sinan Aksu]

Teşekkür ederim arkadaşlar.
Sürekli yazıp sürekli paylaşacağım sizlerle.

 

[unsaloc]

Sevgili Sinan harika bir yazı olmuş yine. Sakın birdaha ara vermeyi , uzaklaşmayı falan düşünme sen

 

[Sinan Aksu]

Sevgili Sinan harika bir yazı olmuş yine. Sakın birdaha ara vermeyi , uzaklaşmayı falan düşünme sen

Ünsalcigim senin ''Kardeşlerim Yandı'' yazinin yaninda benim bütün yazdiklarim sahra'da bir kum tanesi bile olamaz.
Ama yinede begendigine sevindim

 

[unsaloc]

Ünsalcigim senin ''Kardeşlerim Yandı'' yazinin yaninda benim bütün yazdiklarim sahra'da bir kum tanesi bile olamaz.
Ama yinede begendigine sevindim

Bu kadar alçak gönüllü olmaya gerek yok :wiinkk: Benimki sadece bir duygu patlamasıydı