sevgili ümmet usta, üstadım,
hepimiz senden geliyoruz, sen yapmak istediğimiz düşleri gerçekleştiren, bunlar yapılabilir diyen tek insansın, gerçek motosiklet günlüğüsün, keşke bir tv ci sinemacı çıkıp da belgeselini yapsa seni gelecek kuşaklara aktarsa..
üstadım benim yaş da sana yakın, elliyi devirdik, ama senden farkım zamanın olmayışı ve sorumluluklar aile, ha diyince kendimizi yollara atamama, belki bir yıllık izinde o da 25-30 gün, çoluk çoçuğu gezdir dolaştır, sana kaldı mı 10 gün, hanımdan da zar zor izin al, hesi 3-5 gün işte, nereyi gezersin ne yaparsın, işte bu yüzden sen rüyalarımıza giriyorsun hayalimizsin ,
canım üstadım, bütün yazılarını okudum tek bir sözcük bile atlamadan, şimdi sana soracaklarım olacak
1- mondiali biliyoruz ortalama 50 km-60 km 70 km limitindi, hiç hızını arttırmıyordun, arkanda konvoy bile oluşsa,
peki mondialden motorana sonra yamaha 250 ye geçince bu hızda bir değişiklik oldu mu .
2- tekerler aşınmıyor mu onca yoldan, hangi marka teker kullanıyorsun, tipi, ömrü, lastik patlama hikayelerin yok mu, sprey mı kullanıyorsun yoksa patlayınca tıpa mı takıyorsun,
3- yanında hangi takımlar var olmassa olmaz, yedekte. o plastik aksamı söküp bujiye nasıl ulaşıyorsun, tek başına o dağlarda neleri nasıl hangi aletlerle tamir edip yola tekrar koyuluyorsun.
4- gece yolculuğu zor olmuyor mu, bazen geç saatlerde şehre girdiğini okuyorum, o karanlık ıssız anadolu yollarında ne yapıyorsun, fosforlu bir yeleğin bile yok seni gece belirgin kılan, hep koyu ve siyahsın..
yazdıkların anıların bizim için ( emekliliğinde kendi küçük motorlarıyla böyle bir yolculuğu düşleyenler için ) altın değerinde, hiç bir kitap senin tecrübelerin kadar yol gösterici değildir.
ah keşke daha fazla daha bol daha çok yazabilsen,
üstadım ben istanbuldayım bazen de Kütahyada , umarım bir gün seninle karşılaşırım ve yakından hikayelerini dinlemek senden feyz almak imkanı bulabilirim..
sen bizim rüyalarımızı yaşayan insansın Ümmet baba...
nejat
vespa piaggio GT 200
istanbul/ kütahya