Tevellüt Eskidi Hatıralarla Yaşar Olduk
Bir taşra kasabasının kenar mahallesinde doğmuşum.Mahalleden tüm arkadaşlarım ilkokuldan sonra ya sanayie gitmiş,ya berber yanına filan çırak olarak.
17-18 filan olduğumuzda zanaate soyunan arkadaşlarımın elinde vazgeçilmez iki kitap vardı benim bile okumadığım.
"GARANTİLİ KIZ TAVLAMA SANATI",EN GÜZEL AŞK MEKTUPLARI"
Bi de kitapçılarda renkli mektup kağıtları vardı,ille de çizgili.Kenarı kalpli filan,ben
üzerinde Cupid olanları bile hatırlıyorum(% 99 u müslüman olan ülkede Yunan Tanrısı,vay anasını kimse farketmemiş).
Her kızın bi ufaklık akrabası olurdu mektup taşıyan.
Ahmaklar kitaptan aynen kopya mektup yazardı.Aynı kıza farklı delikanlılardan birebir aynı mektuplar gidermiş.
biraz akıllı olanlar karma mektup yaparlardı,şimdi kimi hocaların birbirlerinin kitaplarından arakladığı gibi.
Daha akıllı olanlar siparişle yazdırırdı okumuş olanlara.
akıllı olan direkt yazılırdı kendisi.
"Pardon bakar mısınız,sizinle tanışabilir miyiz aceba?"
hayır,niye ki?gibi sorularla afallamazdı.
"sizden çok hoşlandım filan işte"
aynen böyle.
"hayııııır,niye ki,napçam sizinla tanışıp ta"cevaplarını verenlerin yanında
"bilmemm kii" diyen biri elbet denk gelir bazen.
Kuytu ve pis bir pastanenin keciboynuzu tozundan mamul kakaolu pastası eşliğinde kola içmek ve" manitanın elini tutacağım" diye bin takla atmak ve
"olum inanmazsın, onbeş dakka el ele tutuştuk" demek için.
Hadise bu işte
Şimdi internet var millet akılı parasız satıyo.Alan yok.
çünkü ortalık teklif bile beklemeyen kız kaynıyo.
