- Katılım
- 1 Şub 2014
- Mesajlar
- 237
- Konu Yazar
- #1
Kendime güveniyorum aptalca bir güvenim var . boş yolda gazı açıyorum sonuna kadar . Saçma sapan sollamalar , makaslar , araya girmeler yapıyorum. Ama bunları o an düşünemiyorum . Yaptıktan sonra kendime diyorum napıyosun olum ölmekmi istiyorsun diye. Sürekli sınırları zorlama çabasındayım. Yeni lastik alıcaktım almicam ama daha çok virajda motoru yatırcağımı biliyorum o yüzden almiyicam. Üstelik bunları 125 cc malca bi motorla yapıyorum. Yeni sezonda 250 cc ye geçicektim ama geçmiyicem vazgeçtim çünkü onunda sınırlarını zorlayacağımı biliyorum. O an düşünemiyorum burda yavaş gidiyim diye yol beni götürüyor sanki kontrol benden çıkıyor.. Bugün sarıyer sahile gelmeden düzlüktü önde bi araba vardı bi arkasındada taksi. En öndeki araba sağa dönüş yapıcaktı sinyal verdi. Bende öne baktım ön ,arka boş verdim kendimi sola , ben çıktıktan daha sonra takside bi anda çıktı sürücü kapısından çarptı bana , Ben tabi dengeyi kaybedip düştüm . Taksi bide haklıymış gibi ne acelen var olum diyor bana. Tamam ben suçluyum ama sende benim yaptığım şeyin aynısı yapıyosun üstelik aynana bakmadan sen daha suçlusun. Motorda ve takside hasar yoktu. Allah korudu bendede hiç bişey yoktu ufak tefek sürtünme dışında .. Taksi bende bişey olmayınca bindi gitti , bişey diyemedim şoktaydım kaldırımda oturuyordum.. Sonra hiç kaza yapmamış gibi motora bindim eve gittim. Sonra düşününce neden beklemedim orda diyorum neden onu sollamaya çıktın diyorum ama cevap bulamıyorum .