Bir kaç yildir,Turkiye'deki motosiklet dunyasini takip etmeye çalisiyorum.
Sevinçli oldugum gunler, uzuntulu gunlerin yaninda denizde damla gibi kaliyor.
Forumlara girmeye korkar oldum.
Hiç tanimadigim ama gulus cumbus sohbet ettigimiz bir çok insanin ertesi sabah olum haberi ile karsilasmak artik beni sasirtmamaya basladi.
Bu nasil bir acidir boyle?
Her ölüm haberinden sonra ayaga kalkilip, böyle gitmez,biseyler yapalim,diyenler oluyor ama bu çikislarin omru bir kaç gun suruyor.
Bir sonraki kazaya kadar hersey unutuluyor ve gunluk hayata geri donuluyor.
Sonra bir sabah bir kaza haberi daha..
Feryatlar yine basliyor.
Kiyametler kopuyor.
Ortalik ayaga kaldiriliyor.
Ama yine ortada bisey yok.
Yani asil kiyamet ölen arkadaslarimiz ve geride biraktiklari için kopuyor.
Olen kardesime Allah'tan Rahmet, sevenlerine sabir ve bas sagligi diliyorum.