Eskiden yapılan şeyler o kadar iyiyse bugün niye bu haldeyiz?
Eskiler neyi eksik yaptılar da bugün böyle oldu? Yoksa herşeyi mükemmel yaptılar da bizden mi adam olmaz?
Belki de zorla güzellik olmuyor? Halkın içten içe tepki vereceği politikalar halkı popülizmin kucağına itiyor ve alınan yol böyle heba olup gidiyor?
konunun kendisi ile ilgisiz olan bu sorulara teolojik bir yaklaşımla, farklı bir bakış açısı sunmak istiyorum.
“Sen ve Rabbin birlikte gidip savaşın, biz burada oturup bekleyeceğiz.”(5/24). Bu söz gayretullaha dokunmuştu. Bu sözün üzerine Allah İsrâiloğullarını tam kırk yıl Tih sahrasına mahkûm etti (5/26). Öyle ki Hz. Mûsâ da dâhil o nesilden hiç kimse bu kutsal topraklara giremeyecekti. Böylece kölelik psikolojisinden kurtulamayan eski nesil tamamen ortadan kalkacak ve yerine özgürlüğün kıymetini bilen bir nesil gelmiş olacaktı. Kaynak: İsrailoğullarının Çöl Yolculuğu Kronolojisi - CENGİZ DUMAN
musa, yanına aldıklarının iliklerine kadar işlemiş olan köleliğin, kenan diyarını ele geçirmelerini engelleyeceğini bildiğinden, özgürlüğü bilen bireylerden oluşan bir topluluk kurması gerektiğini de biliyordu.
öykünün bu tarafı oldukça anlamlı ve önemlidir.
zira ülkemizin kuruluşundaki ağırlık insan kaynağı musanın tayfasına oldukça benzemektedir.
kulluk kavramı ile yetiştirilmiş toplumun bir anda dönüştürülebilmesi kolay değil, belki de imkansızdır.
günümüz toplumunda da bu kemikleşmiş yapıyı çok rahat gözlemleyebiliyoruz.
dolar konusunda bilgim fazla değil,
sadece, maraton koşucusu iseniz altın, döviz gibi yatırımların türk lirası karşısında daha fazla getirisi olduğunu kabul eden klasik düşünceye sahibim.
kısa dönemli oynaklıklar ile de zaman zaman, ihtiyacı karşılayacak getiriler elde edilebiliyor. bu oynaklıklar ise ekonominin sağlıksız olduğunun göstergesidir (diyorlar).