bu nasil ybr 125
- Konbuyu başlatan viyana
- Başlangıç tarihi
Motosiklet Eğitmeni
- Katılım
- 27 Ocak 2008
- Mesajlar
- 11,727
Aslinda bu tarz motosiklet uygulamalarina karsiyim.
Ama Viyana'nin bu asagilayici tavrina da karsiyim.
Ikisi arasinda bir tercih yapmam gerekiyorsa, ben o motosikleti kendi zevkine gore duzenleyen adamdan yana olacagim.
Bana gôre zevksiz.
Ama o adam o motosiklete sahip olmaktan gurur duyuyor.
Mutlu yani.
Belki de yemedi içmedi, parasini denklestirdi ve bu acaip seyi yapti.
Bize gore zevksiz.
Ona gore hayatinda basardigi en önemli sey.
Bu konuda bir örnek verirsem sanirim konuya cuk oturacak.
Oglum iki yasina kadar hep altina yapti kakasini ve biz hep bez bagladik.
Nihayetinde onu, kakasini lazimliga yapmasi konusunda ikna ettik ve zorlu bir sureçten sonra nihayet kakasini soylemeye basladi ve lazimliga ilk kakasini bizim alkis ve tezahuratlarimiz esliginde yapti.
Bu bizim ve oglumuz için buyuk basariydi.
Dakikalarca kakasina bakarak sevindik ve oglumuza yaptigi bûyük marifeti göstererek ögündük.
Sonra bu mutluluk tablosunu bozan bir sey oldu.
Aslinda olmasi gereken sey.
Dogru olan.
Annesi hadi simdi kakamizi gonderelim dedi ve klozete lazimligi döküp, sifonu çekti.
Biz güle güle kakaaaa diye sirinlik yaparken oglum aglamaya basladi.
Bizim uzerine sifon çektigimiz sey, onun bir parçasiydi çünkü.
Biz bunun boyle oldugunu çok sonra ogrenecektik.
O çocugun bir parçasiydi.
Onun için endiseleniyor, korkuyordu.
O zaman bilmiyorduk ama bildigimizi saniyorduk.
Sonra ogrendik...
Lahima giden alti üstü bir p...oktu.
Ama oglumun o küçücük akliyla algilamasi ve verdigi deger farkliydi.
Bu da böyle birsey.
Anlayana.......
Ama Viyana'nin bu asagilayici tavrina da karsiyim.
Ikisi arasinda bir tercih yapmam gerekiyorsa, ben o motosikleti kendi zevkine gore duzenleyen adamdan yana olacagim.
Bana gôre zevksiz.
Ama o adam o motosiklete sahip olmaktan gurur duyuyor.
Mutlu yani.
Belki de yemedi içmedi, parasini denklestirdi ve bu acaip seyi yapti.
Bize gore zevksiz.
Ona gore hayatinda basardigi en önemli sey.
Bu konuda bir örnek verirsem sanirim konuya cuk oturacak.
Oglum iki yasina kadar hep altina yapti kakasini ve biz hep bez bagladik.
Nihayetinde onu, kakasini lazimliga yapmasi konusunda ikna ettik ve zorlu bir sureçten sonra nihayet kakasini soylemeye basladi ve lazimliga ilk kakasini bizim alkis ve tezahuratlarimiz esliginde yapti.
Bu bizim ve oglumuz için buyuk basariydi.
Dakikalarca kakasina bakarak sevindik ve oglumuza yaptigi bûyük marifeti göstererek ögündük.
Sonra bu mutluluk tablosunu bozan bir sey oldu.
Aslinda olmasi gereken sey.
Dogru olan.
Annesi hadi simdi kakamizi gonderelim dedi ve klozete lazimligi döküp, sifonu çekti.
Biz güle güle kakaaaa diye sirinlik yaparken oglum aglamaya basladi.
Bizim uzerine sifon çektigimiz sey, onun bir parçasiydi çünkü.
Biz bunun boyle oldugunu çok sonra ogrenecektik.
O çocugun bir parçasiydi.
Onun için endiseleniyor, korkuyordu.
O zaman bilmiyorduk ama bildigimizi saniyorduk.
Sonra ogrendik...
Lahima giden alti üstü bir p...oktu.
Ama oglumun o küçücük akliyla algilamasi ve verdigi deger farkliydi.
Bu da böyle birsey.
Anlayana.......
- Katılım
- 15 Ağu 2012
- Mesajlar
- 1,246
...................................olaya birde fark edilmek yönünden bakarsak
arkadaş bunu ziyadesiyle başarmış
arkadaş bunu ziyadesiyle başarmış
