- Katılım
- 13 Ağu 2006
- Mesajlar
- 3,044
- Konu Yazar
- #1
Yıl 1984…11 Aralık Salı. Sisli,puslu bir
İstanbul akşamı. Süleymaniye Doğumevi muayene
odasındaki görevli doktorlar ilk kontollerinden
sonra "Çocuğunuzun kalp atışlarını alamıyoruz"
derler ve bir şekilde hocalarını çağırıp, bir
de onun görüşlerini almak isterler. Uzman doktor
odada elektrikle çalışan ne kadar cihaz varsa
hepsinin fişini çektirir, oda sessizliğe
bürünür. Dinler ve minicik yüreğimin
atışlarını duyar…Onu çağıran doktorlara da
dinletir, acilen doğumhaneyi hazırlatır.
Akşam 19:35 Dünyaya ilk gözlerimi açtığım
dakikalar.,.Yaşanan bunca zahmetten sonra beni saran
o ipek kollar,o sıcacık kucak, yorgun ama bir o
kadar mutlu bana özlemle,doyasıya bakan bir çift
göz… Kokusunu hiç unutmayacağım o eşsiz o en
değerli varlık...Annem…
2005 yılında Dumlupınar Üniversitesi İktisat
bölümünden mezun oldum. Artık hayatın
basamaklarını sırası ile çıkmak gerekiyordu.
Askerliğe karar verdim.Kısa dönem istedim, yedek
subaylık çıktı. Vardır bir hayır dedim.
Eğitimler bitti ve Asteğmen olarak görev kurasını
Şırnak çektim. Onda da bir hayır vardır dedim ve
Temmuz'da birliğimdeydim… Sizlere 2007 de Mart'ta
görüşmek üzere diye web sayfam aracılığı ile
mesaj bırakmıştım… Sonrası…01 Eylül 2006
Cuma Akşam üzeri…Saat 17 10… Sevdiklerime ve
sevenlerime…Yeni görevler üstlendim. Elbet birgün
buluşacağız…Görüşmek üzere! Ben sizi
görüyorum… Ben buradayım…Sessiz olursanız siz
de duyacaksınız kalp atışlarımı…
www.furkan.net
Şehit Asteğmen Furkan Işık anısına...
İstanbul akşamı. Süleymaniye Doğumevi muayene
odasındaki görevli doktorlar ilk kontollerinden
sonra "Çocuğunuzun kalp atışlarını alamıyoruz"
derler ve bir şekilde hocalarını çağırıp, bir
de onun görüşlerini almak isterler. Uzman doktor
odada elektrikle çalışan ne kadar cihaz varsa
hepsinin fişini çektirir, oda sessizliğe
bürünür. Dinler ve minicik yüreğimin
atışlarını duyar…Onu çağıran doktorlara da
dinletir, acilen doğumhaneyi hazırlatır.
Akşam 19:35 Dünyaya ilk gözlerimi açtığım
dakikalar.,.Yaşanan bunca zahmetten sonra beni saran
o ipek kollar,o sıcacık kucak, yorgun ama bir o
kadar mutlu bana özlemle,doyasıya bakan bir çift
göz… Kokusunu hiç unutmayacağım o eşsiz o en
değerli varlık...Annem…
2005 yılında Dumlupınar Üniversitesi İktisat
bölümünden mezun oldum. Artık hayatın
basamaklarını sırası ile çıkmak gerekiyordu.
Askerliğe karar verdim.Kısa dönem istedim, yedek
subaylık çıktı. Vardır bir hayır dedim.
Eğitimler bitti ve Asteğmen olarak görev kurasını
Şırnak çektim. Onda da bir hayır vardır dedim ve
Temmuz'da birliğimdeydim… Sizlere 2007 de Mart'ta
görüşmek üzere diye web sayfam aracılığı ile
mesaj bırakmıştım… Sonrası…01 Eylül 2006
Cuma Akşam üzeri…Saat 17 10… Sevdiklerime ve
sevenlerime…Yeni görevler üstlendim. Elbet birgün
buluşacağız…Görüşmek üzere! Ben sizi
görüyorum… Ben buradayım…Sessiz olursanız siz
de duyacaksınız kalp atışlarımı…
www.furkan.net
Şehit Asteğmen Furkan Işık anısına...