Diz kapağımı 4 parça halinde elime aldım ben . Ameliyatı yapan doktor iyi iş becermişsin, tekrar toparlamak için hediye paketi gibi sarmak zorunda kaldık demişti. Kendi de bir kaç ay sonra motosiklet almıştı
Hem vazgeçemiyorum bu meretten, hem de ölesiye tırsıyorum. Tipik bir iradesizlik örneği.
"Kaza yapmamak için n'apmak lazım", "Olaki gene kaza yaptık (herkes yapabilir), en az hasarla çıkmak için n'apmak lazım", habire bunları düşünüyorum kafamda.
Hani şakası yok bu meretin, 15 küsur sene önce bir esnaf arkadaşım kaza geçirdi, hanımıyla konuşmuştum, İnegöl'den Bursa'ya gelirken monttan içeri arı girmiş, dengesini kaybetmiş ve karşıdan gelen arabayla kafa kafaya çarpışmış.
İşte bu arkadaşım 15 senedir tekerlekli sandalye üstünde - yürüyemiyor. Ne işi kaldı ne bir şeyi, çektiği psikolojik sıkıntıların yüzüne vurduğunu fark etmiştim, suratı değişmişti artık adamın.
Allah'tan çok çok iyi bir hanımı var da, ona 15 küsur senedir bakıyor, yatalak bir insana - her kadın kolay kolay yapmaz bunu, anında boşar.
Bunları göre göre, bile bile hala kullanıyorum motor işte, ilginç hakikaten. Ne otomobil, ne ATV, ne bisiklet ne de başkası, hiç birinin vermediği hazzı veriyor bana - ruh terapisi gibi.
Yani bir kadınla seks yapıyorsun, 15 dakika, 20 dakika, bunda - bunda bitmiyor orgazm, sürdüğün kadar orgazm oluyorsun, ta ki motordan inene kadar.