Babamı nasıl ikna ederim?

[LilBrando]

Herkese selamlar. Bu soru çok kereler soruluyordur belki ve sırf bunun için forumda bir yerler vardır ama ben bilmiyorum. Neyse, efendim, iş gereği şehrin ortasında otoparkta çalışmaktan ve o korkunç park yeri ve trafik sıkıntısından beyni yaktım. Ufacık arabayı yolda tutmak için bir sürü hödükle muhatap olmak, ve yine onu park ederken öldürülmek ve öldürmek istemiyorum.

Evde bizimkilerle konuşurken bu konuyu açtım, babam da haliyle bu başlığı açmama sebep olan şeyleri söyledi.
Aslında işin arka planında rahmetli amcamın amansız bir motosiklet tutkunu olması ve kendisini bir motosiklet kazasında kaybedişimiz var. Babamın cenazede nasıl ağladığını ve bir süre bahçemizde duran, hurda haline gelmiş klasik Aprilia'ya nasıl nefretle baktığını da bilmelisiniz. Hal böyle olunca kesinlikle razı edemiyorum. Amcamın öteki kazalarında hastanede nasıl başında beklediğini falan anlatıyor, alırsan kapıma gelme diyor. Bende "Motor kullanan ölüyor da araba kullanan ölmüyor mu?" "teneke içinde sıkışmaktan iyidir" falan diyorum ama nafile.
Siz ne dersiniz, nasıl bir argüman geliştireyim? Çocukluğumda amcamın arkasında motor üstünde dolaşmasam, deri montlar, vintage kasklar, Aprilia'lar BMW'ler görmesem, bir şekilde üstümüze sinen o benzin-yağ karışımının kokusunu duymasam belki yine motor alma yollarına sapmazdım.
Saygılar.

 

[tigermbz]

toplu taşımaya bin, babana o stresi yaşatma

 

[Sinan Er]

Motor işini uzun bir süreliğine rafa kaldır.


Evlenir ya da kendi hayatını kurarsın ozaman raftsn indirir dilediğini yaparsın.,

Ailen çok kötü bir olay yaşamış ikincisini yaşamak istememeleri normal. Motosiklet işini ertelemeketen aşka çaren yok.

 

[Ertugyigit]

Yaşını bilmiyorum ama eğer kendi paranı kazanıyorsan önce eğitimlere giderek , yavaş yavaş ekipmanı düzmeye başlayarak bu yola girebilirsin. Hız yapmayacağına dair Kuran'a el basarak yemin falan edebilirsin bana öyle yaptırmıştı annem mesela. Ne kadar ciddi bilinçli biri olduğunu gösterirsen o kadar iyi. Ve aynı çatı altında yaşıyorsan maalesef biraz zor , uzun süre başlarının etini Yemen lazım , ya da kendi başına yaşayınca alacaksın , başka çözümü yok. Ve toplu taşıma iğrenç artık gerçekten çok kötü , ve zaten kalabalık şehirlerde sadece vakit kaybı. Sonuçta arabada kaza yapan da ölüyor belli bir hızın üstünde , motorda da aynı şey geçerli.

 

[LilBrando]

Yaşını bilmiyorum ama eğer kendi paranı kazanıyorsan önce eğitimlere giderek , yavaş yavaş ekipmanı düzmeye başlayarak bu yola girebilirsin. Hız yapmayacağına dair Kuran'a el basarak yemin falan edebilirsin bana öyle yaptırmıştı annem mesela. Ne kadar ciddi bilinçli biri olduğunu gösterirsen o kadar iyi. Ve aynı çatı altında yaşıyorsan maalesef biraz zor , uzun süre başlarının etini Yemen lazım , ya da kendi başına yaşayınca alacaksın , başka çözümü yok. Ve toplu taşıma iğrenç artık gerçekten çok kötü , ve zaten kalabalık şehirlerde sadece vakit kaybı. Sonuçta arabada kaza yapan da ölüyor belli bir hızın üstünde , motorda da aynı şey geçerli.

Yaşım 28, maaşım da var. Bu yıl Nisan da eğitimlere girmeyi planladım, tabii o da babam köye giderse. Kendi başıma yaşasam ya da evli falan olsam da aldırmazlardı herhalde bana motor. Ama dediğinizi deneyim, ciddi olduğumu bir görmeliler. Teşekkürler.

 

[BlackGhost]

kendimden örnek vereyim..

ailem gerçekten karşıydı,olmaz etmez kırarız motoru falan..ben biraz bu işi ehlinden öğrenmek,daha sağlam ve bilinçli gitmek istedim.

herşeyiyle ailemden "gizli" olarak ,ilk etapda gis akademiye yazıldım ve ehliyetimi aldım.Ehliyet döneminde zaten motorumu almışdım ve gis akademinin garajında beklettim.ehliyeti aldıkdan sonra beceri geliştime-hakimiyet ve trafik eğitimlerimi aldım.
tüm ekipmanlarımı,eksik-gedik ne varsa tamamladım ve artık iş yola çıkmaya gelince çok farklı bir yoldan gidip şöyle bir tezgah kurdum ;

gis akademi eğitim pistinde ilk etapda motorumla kendimi çektim cepden.
şöyle 3-5 dakika motor kullanımımı çektim (bunun banada faydası oldu bu arada,kullanımımı geliştirmeme yardımcı oluyor)
ardından sanki ailemle konuşur gibi cep telefonuna video kayıt yaptım,ardından bu çektiğim videoları doğru zamanda ben "evde yokken" aileme yolladım izlesinler diye...tabi şok olmuş bir vaziyette inanamadılar,ne zaman motor aldın,ne zaman öğrendin vs...ama sonrada tabi videoya çektiğim "derin" konuşmalarımın etkisiyle bana karşı çıkmaktan vazgeçtiler,artık beni dalgaya almaya başladılar "evin motorcusu gedi" diye

tabi işin geyik kısmı o taraf ama önünüzde 2 seçenek var;
1- ya bu işleri,motor alımından tutunda eğitiminize kadar olan süreci ailenizden bir şekilde gizleyeceksiniz,
2- bu işden vazgeçip normal hayata devam edeceksiniz..

yani ölüm Allah'ın emri elbet,kaza geliyorum demez ama bende eğitim öneceliğimi hep ön planda tuttum ve ciddi paralar harcadım bu alanda çünkü benim canımda kıymetli.3 ay boyunca eğitimler,ehliyet sınavları derken (ilk sınavda kazanmışdım) artık motor kullanmaya kaanat getirdiğim zaman o videoları çekip aileme yollamışdım ama dediğim gibi ben evde yokken videoları atmışdım zira karşılıklı olunca tartışmaların çıkması kaçınılmaz ama video atınca mecbur izliyorlar

bence aile ile tartışmaya gerek yok ama işi adam gibi öğrenmek adınada sizin bir takım fedakarlıkları yapmanız lazım yoksa işiniz çok zor..

 

[Berkay*]

Bence sizin ailenizin her aileden farklı olan bir durumu olduğu için buradan yardım almanız pek doğru değil. Babanızı tanıyan biz değiliz. Onu ikna edip edemeyeceğinizi siz bilebilirsiniz. Örneğin kendimden örnek vereyim.

Benim ailem bana karşı çıkmazlar hiç bir şeyde. Ne istediysem güçleri yettiğince yapmaya çalışırlar saolsunlar. Bundan mıdır bilmiyorum ben de pek bir şey istemem çekinirim. Onları zora sokuyormuş gibi hissederim. Fakat motosiklet konusunda çok ısrar ettim kararlı olduğumu belirttim. Her aile gibi çekiniyorlardı. Ben ikna olucaklarına inandım. YGS-LYS geçsin bakarız, (17 yaşındayım bu arada) hele bir üniversitene git, sana güveniyoruz ama dışarıya güvenmiyoruz diyorlardı. Sonradan anladım ki sadece beni oyalamaya çalışıyorlarmış. Ben de kararımı verdim. Dedim sizden hiç bir şey istemiyorum kendi motorumu kendim alıcam. 16 yaşımda başladım yazın 1.5 ay çalıştım. Harçlıklardan arttırtdım. Şuan hayli param birikti. 3.5 - 4 milyara ikinci el ybr alıcam. Geri kalan parayıda (en az 2 bin) ekipman ve eğitime yatırıcam.

Kendimi sizin yerinize koyuyorum ne yapardım diye. Benim için hiç bir şey değişmezdi. Ben eninde sonunda motosikletimi alacağım ve süreceğim. Bu onların yanında yaşadığımda olsa da kızacaklardır, onlardan ayrıldıktan sonra olsa da kızacaklardır. Yani ben motosiklet sürmek için ailemi karşıma alabilirdim. Siz bunu yapabilir misiniz bence onu da düşünmelisiniz.

Şunu da belirteyim bence bilinçli bir motosiklet sürücüsü tehlikeleri en aza indirdikten sonra ölme riski, arabada emniyet kemerini takmayan bir insandan daha azdır.

Not: Eğitimlere gitseniz aslında kararınızı vermenize yardımcı olur. Gerçekten motosiklet sürmek istiyor muyum sorusuna cevap bulabilirsiniz belki de. Hem eğitim kapalı alanda hocalarla yapılıyor çok da fazla kızmayacaklardır.