- Katılım
- 3 Eki 2008
- Mesajlar
- 3
- Konu Yazar
- #1
büyük umutlarla başlamıştı yeni okuluna... sürekli okul değiştiriyor ve geçmişi ailesi hakkında kimse birşey bilmiyordu...
ilk 4 ayını geçirdiğinde herkes ona alıştı ve bütün okulca tanındı...
ve klasiktir ki aşık oldu....
aslında aşk onun yaşadığı ilk deneyimdi çünkü onun için aşık olunan değerler çok farklıydı... hayatını birisi için adamak onun için boş ve gereksiz bir zanaatti ....
buu yüzden aşkını kalbine gömmek istedi ama ne ypaarsa yapsın hayat onu bırakmıyor sürekli sevdiğinin yanına çekiyordu...
ocak ayının dayanılmaz soğuğu olmasına rağmen o gün sadece güneş vardı sadece güneş...
hayatının dönüm noktasının bir ocak soğuyla birleşeceğini nereden tahmin edecekti ki....
sürükleniyordu aşk ile...
ne kadar uak durmaya çalışsa da sevdiği ona aşkını ilan etti... beyni ne derse mantığı ne derse desin hayalleri hareketleri onun tersini yapıyordu...
ve yeni bir ilişkiye başladılar...
herşey çok masum ve güzeldi... dile kolay bu ilişki her türlü zahmete karşı 2 yıl sürecekti...
o herşeyden vazgeçti...
birinci yılı doldurduklarında aklında sadece o kız yüreğinde sadece iki çift YEŞİL göz vardı...
belki siyasi ve ideolojik fikirleri yüzünden kız ile ve ailesi ile ters düşüyordu ama genede seviyordu..
hani derler ya
''biz ayrı dünyaların insanıyız''
herşey güzel giderken meydana gelen sağlık sorunları herşeyi alt üst etti ama bu sadece basit bir sorundu...
ailesinde yaşadığı depremler onun artık evinde kalamayacğaının göstergesiydi..
evi terketti...
her gün sevgilisini götürdüğü durağa gidip bir gün bekledi ama ne gelen oldu ne giden...
defalarca düşündü ölümü geceleri bağırdı sokaklarda kollarından kanlar aka aka
ama kız destek olamadı onun o yılgın halinde başka uğraşlarla ilgilendi .... ve en sonunda bıraktı...
yıkıldı... o an ölmek istedi olmadı...
dayanmalıydı...
yaz geldi ....
uzaklaşmak gerekiyordu herşeyden...
okuduğu okul gereğiyle yaz stajı yapması gerekiyordu o ise elinde telefon bir kere çalmasını bekliyordu geceler saatler günler haftalar
olmuyordu
o dizeler geldi aklına
'' unutulmak inan bana yok olmak''
anladı artık
nefes almak değilmiş yaşamak...
devamını da ekleyeceğim arkadaşlar...
ilk 4 ayını geçirdiğinde herkes ona alıştı ve bütün okulca tanındı...
ve klasiktir ki aşık oldu....
aslında aşk onun yaşadığı ilk deneyimdi çünkü onun için aşık olunan değerler çok farklıydı... hayatını birisi için adamak onun için boş ve gereksiz bir zanaatti ....
buu yüzden aşkını kalbine gömmek istedi ama ne ypaarsa yapsın hayat onu bırakmıyor sürekli sevdiğinin yanına çekiyordu...
ocak ayının dayanılmaz soğuğu olmasına rağmen o gün sadece güneş vardı sadece güneş...
hayatının dönüm noktasının bir ocak soğuyla birleşeceğini nereden tahmin edecekti ki....
sürükleniyordu aşk ile...
ne kadar uak durmaya çalışsa da sevdiği ona aşkını ilan etti... beyni ne derse mantığı ne derse desin hayalleri hareketleri onun tersini yapıyordu...
ve yeni bir ilişkiye başladılar...
herşey çok masum ve güzeldi... dile kolay bu ilişki her türlü zahmete karşı 2 yıl sürecekti...
o herşeyden vazgeçti...
birinci yılı doldurduklarında aklında sadece o kız yüreğinde sadece iki çift YEŞİL göz vardı...
belki siyasi ve ideolojik fikirleri yüzünden kız ile ve ailesi ile ters düşüyordu ama genede seviyordu..
hani derler ya
''biz ayrı dünyaların insanıyız''
herşey güzel giderken meydana gelen sağlık sorunları herşeyi alt üst etti ama bu sadece basit bir sorundu...
ailesinde yaşadığı depremler onun artık evinde kalamayacğaının göstergesiydi..
evi terketti...
her gün sevgilisini götürdüğü durağa gidip bir gün bekledi ama ne gelen oldu ne giden...
defalarca düşündü ölümü geceleri bağırdı sokaklarda kollarından kanlar aka aka
ama kız destek olamadı onun o yılgın halinde başka uğraşlarla ilgilendi .... ve en sonunda bıraktı...
yıkıldı... o an ölmek istedi olmadı...
dayanmalıydı...
yaz geldi ....
uzaklaşmak gerekiyordu herşeyden...
okuduğu okul gereğiyle yaz stajı yapması gerekiyordu o ise elinde telefon bir kere çalmasını bekliyordu geceler saatler günler haftalar
olmuyordu
o dizeler geldi aklına
'' unutulmak inan bana yok olmak''
anladı artık
nefes almak değilmiş yaşamak...
devamını da ekleyeceğim arkadaşlar...
TeşekkürLer :cherry:
