Uzun zamandır motorla anadolu yakasından, Avrupa yakasına geçmemiştim. Gidiş dönüşüm 130km olan bu yol, trafik ve yaşadıklarım sanki 1000 km gitmişim gibi beni gerdi ve yordu.
Kurtköy'ten Tem otoyoluna girip Beşiktaş'a geçmekti amacım. Tem'den motorumla sağ şeritten ortama 90km/hız ile ilerliyorum. Diğer şeritlerde trafik normal seyrinde ilerlemekte...
Sağ şeritten gelen bir araba sürücüsü hızla arkama yaklaşmakta ve sellektör yapmakta. Sol şerit boş ve oraya geçmemekte ısrarcı. Benden istediği kendimi yolun dahada sağ kenarına atmam. Böylelikle kendi daha rahat geçebilecek ve yoluna devam edecek...
-Sağ şeritteyim
-90 km/h ile ilerliyorum
-Sinirlerime hakim olma çabası içersindeyim...
Sol seritten en az 150 km hızla gelen bir araç kendini birden en sağa atıveriyor ben varmışım yokmuşum önemli değil birde korna çalıyor çekil ulan der gibi...
-Orta şeritteyim
-100+ km/h ile ilerliyorum
-Sinirlerim iyice bozuldu ama kendime telkinde bulunuyorum...
Bir yanlışlık yaptığımı düşünerek şağ şeridi terk ediyorum Hızımı 100km + üzerine çıkartıyorum ve orta şerite geçip bir arabanın arkasından seyir ediyorum. Sol şerit akıcı sağ şerit boş. Arkamdan hızla gelen bir araba sellektör yapıyor çekil diyor.. Amacını anlayamıyorum benim önümde araba var ben yana çekilsem o nereye gidecek ? Çekilmiyorum ve soldan geçmesi için el işareti yapıyorum..
Adam hızla sola geçiyor sağ tarafta oturan bayan kafasını camdan bana çevirip tuhaf tuhaf bakıyor..
-Sol şeritteyim
-120+ km/h ile ilerliyorum
-Tedirginim 4 ay önce geçirdiğim kaza gözümün önüne geliyor yanlış yapıyorum ...
Orta şeritte bana yaramıyor bari biraz gaz açıp hızlanayım diyorum. Bu hız beni tedirgin ediyor. Derken arkamdan son sürat gelmekte olan bir araç görüyorum hemen orta şerite geçip yol vermek istiyorum ancak adam beni beklemeden direk sağa kırıyor.
Uff kılpayı :_(
Hızımı daha da artırayım önümdeki aracı yakalayayım bari diyorum. 130+ oluyorum. Ancak tekrar tekrar her gazı açışımda güvende olmadığımı biliyorum...
Kenime şerit bulmakta zorlanıyorum. Yavaş gitsemde hızlı gitsemde arabalara yaranamıyorum. Her biri beni fazlalık olarak görüyor. Belki cüssem iri değil, Belki tipim hoşlarına gitmiyor...
Nedir benim suçum. İstanbul trafiğinde bir motorcu olmak mı ?
Nedir bu araba sürücülerinin psikolojileri ? Ne düşünüyorlar benim hakkımda ? Motoru süren onun üzerindeki bir insan değil mi ? Nerede benim yolum hangi şeritten gitmeliyim ? Ya da siz araba sürücüleri neden bu umursamamazlık ?
Çok üzülüyorum çözüm bulamıyorum :_(