Çenen kopsun protez panda, dedikodumu yapıcana benide çağırsaydın ya, beni en iyi ben çekiştiririm.
Bende izmite hızlı bir gidiş-dönüş yaptım, giderken 299+ bir süratle bir hyundai panelvanın abuk bir şekilde 50km gibi bir hızla sol şerite anlamsız çıkması sonucu, öbür tarafa da kısa bir gezim oldu, hayatım film şeriti gibi gözümün önünde geçiodu, eaahh berbat diyip 10. saniyesinde çıktım.
Sonra yapıştım panelvanın arkasına, içinde 3 tane genç var, bunları geçmiyorum, korna ses seda da çıkartmıyorum, gözüm yolun sağında cebe sığacak esaslı taş arıyorum, bir yandan da 30-40km hızla panelvanın kıçından gitmeye devam ediyorum.
Tabi anladılar bir terslik var, önde dizel dandirik panelvan arkasında jardine takılı 1000RR, unilever'in orda sağa çektiler minibüsü, yanaştım şöförün camına, el yüz kıpkırmızı başladı konuşmaya; abi valla başka araçtan kaçtık, bizde farkındayız abi, çok özür dileriz abi, nolur hakkını helal et felam.
Harap olmuş çocuklar, aha içimden bişi koptu o an metecim, sen de kaya ben diyim panda, yumi yumi oldum, gökkuşağının bütün renkleri gözümün önüne geldi, dikkatli gidin gençler hayırlı yolculuklar didim.
Sonra açtım gazı devam, 250'den sonra düşünmeye başladım, ne efendi çocuklar yetiştirmiş anaları, aferim ailelerine iykide sıkıştırmışlar, güzel üç insan daha tanıdım dedim, şuhu içinde yoluma devam ettim.
Metecim bu yaşanmış rüyamı bir yorumlar mısın.
