iş nedeniyle ancak bu gün internete girebildim.
ne yazayım, ne yorumlayayım, ne yapayım bilemiyorum. hayatımda hiç bir zaman kendimi çaresiz, güçsüz, yılgın hissetmemiştim. ancak bu gün bunları hissediyorum.
ölen insanlarımıza mı üzülsem, ülkenin bir karanlığa doğru hızla gittiğine mi üzülsem, hiç bir şey yapmadan oturduğumuza mı üzülsem, bir ülke olarak nasıl bu hale geldiğimize, getirildiğimize mi üzülsem bilemiyorum.
içim, dışım, ruhum kapkara. boğazım düğüm düğüm.
ankara, memleketim, baba ocağım, çocukluğumun, gençliğimin, hayatımın büyük bir bölümünü geçirdiğim o gri şehir. artık kara bir şehir.
Surviver seyretmeyi çok seven bir toplum olarak artık ülkemizde surviver'ı yaşamaya başladık. Bu yarışmaya katılamayanlar içir programı ayağımıza getiren, buna katkı sağlayan ve emeği geçen herkese saygılarımı sunuyorum.