Sens 2011 aylardan Haziran. Hayatımda ilk maaşımı almışım. 350 TL
Ulan ne yapıcam ben bu parayı? İstediğim bişey yok. Anca Kuşadası’nda barlarda arkadaşlarla bira salla. Bitmiyor para.
Bi izin günümde markete gittim. Meyve şöleni algida aldım. O zaman için 9 tl mi neydi. Çok emin değilim. 10 tane aldım.
Geçtim eve. Açtım counter strike 1.5. Harita dust_2. Oyun ciddi. Ölünce 2 dakika falan izliyorsun herifleri.
Ben fark etmeden sabahtan akşamüstüne kadar 7 paket dondurmayı bitiriyorum.
Karnıma ağrılar giriyor. Geberiyorum. Annemi arıyorum “teyzemlerden hemen gel geberiyom”
Ama öyle böyle değil. Bağırsaklarım iç organlarıma çarpıyor. Nefes alamamak bi anda almak. Üşümek. Halsizlik. Baş ağrısı. Ve hepsi bir anda hersey normalken oluyor.
Sonuç 4 gün evde yatmak. Kendine anca gelmek.
Anneden günlerce azar işitmek.
Dondurmaya tövbe etmek.
İş yeriyle kavga etmek “sizin üç yüz elli telenize mi kaldım, hastayim diyom gelemem valla iyilesince müsait olursam gelcem” demek.
Ve tabi kovulmak.
1 ay sonra kücümsedigim 350 tlnin değerini hatırlamak. İyi hatırlamak.
....
Yıllar sonra algidanın araba çekilişi fırsatıyla dondurmaya geri dönmek.
Araba kazanamamak...