sean, bende bundan 3 sene kadar önce eski nişanlımla aynı durumdaydım. Hergün, her saat kavga ediyorduk ve ilişki ızdırap verir olmuştu. Hatta arada 3-5 gün kavga etmediğimiz zamanlarda "Semih neden artık kavga etmiyoruz? Hadi kavga edelim" falan diyordu

. Ben hiçbir zaman özür dilemezdim çünkü her tartışma çıkışında haklı sebeplerim olurdu ve o özür dilerdi sonuçta. 2-3 sene böyle gitti ve bir gece sağlam bir kavga ettik "defol git" dedim ve gitti. Bir daha dönmedi ama en büyük hatam özür dilemek oldu çünkü özür dilemeseydim geri gelecekti. 1 senede bin kere öldüm ama 3 sene sonunda unutuluyor şu an bir melekle beraberim Allah bozmasın

ayda 1 kere bile kavga etmediğimiz oluyor. Bende halimden memnunum. Aşk eğer ızdırap verir, huzursuz eder, musuzluk yaratır ve insanı asabi hale getirirse o aşk bitmiş ve ilişkininde sonuna doğru ilerlemekte olduğunu görürsün. İkinizden birisi ya değişecek, ya katlananacak, ya da bitirecek. Yol yakınken bitirmek bence en güzelidir. "Alışmak sevmekten daha zor geliyor" sözlerini içeren bir şarkı vardıya gerçekten çok doğru alıştığın zaman ayrılırsan büyük acı çekiyorsun. Bazı insanlar bu acıyı göze alamaz ve her ne olursa olsun ilişkilerini evliliğe kadar götürmek için ellerinden geleni yapmaya çalışırlar çünkü alışmışlardır ve partnerlerinin yokluğunu düşünmek bile ölüm kadar acı verir onlara ama sonunda evlendikten sonra aşk, sevgi, saygı bitince yerini nefret alır ve çok daha kötü sonuçlar doğuran bir ayrılık süreci başlar. Tabii "ayrılmalısın" demiyorum ama yinede şu kısacık ömründe ve bu küçücük dünyada seni mutlu edebilecek o kadar çok şey varken, bir avuç mutluluğun peşinde yıllarca koşup kendini harcama diyorum ...