- Katılım
- 1 Nis 2006
- Mesajlar
- 148
- Konu Yazar
- #1
Yaz öncesi herkesin yoğun bir dönem geçirmesi yüzünden adını baştan koyup adamakıllı gezi düzenleyemiyoruz.Ama işin kolayını bulduk,her pazar pilav yemeye diye motorlara atlayıp,kendimizi Konyanın birbaşka köşesinde buluyoruz.Biraz geç oldu yazının gelmesi ama geçen hafta da Çumra da düğün pilavına davetliyiz dendi ve pazar gününe sözleşildi,güya pilavdan sonra dosdoğru eve dönücektk ama motorlarımız evin yolunu birtürlü bulamadı.Pilavdan sonra ayaküstü bir Çumra turu atıldı,ardından "nasılsa yakın" dendi ve görmeyenler için Çatalhöyük yolu tutuldu.Grup Konyada dağıldı ama ben hızımı alamayıp Konyaya kuşbakışı piknik davetine katıldım.
Çatalhöyüğe nasıl gidilir ?
Konya'dan Karaman yoluna sapin. 60 km sonra sola Çumra'ya döneceksiniz. Içeriçumra'yi geçerek Çumra'ya devam edin. 12 kmsonra Çumra'ya varacaksiniz. Çumra'nin içinde bir caminin yanindan sola, sonra saga, sonra hemen tekrar sola dönerek bir demiryolunu geçin. Demiryolundan sonra sulama kanalini solunuza alarak yola devam edin. 20 km ilerde, höyügü göreceksiniz. Aracinizi bekçi kulübesinin yanina park edin ve sizi gezdirmesi için bekçiyi çagirmak üzere dügmeye basin.
Sabah 9:00 dendi ama 9:40 da ancak hareket edildi.Benim bitmek bilmeyen fotoğraf ısrarlarım ve tam hadi yola çıkalım dediğimizde ufukta yeni bir motorun görünmesi yüzünden nerdeyse pazartesiye sarkıyordu gezi...
Konyanın nerdeyse bütün yolları gibi Çumra yolu da çubuk yutmuş yılan gibi,dünya yuvarlak olsa komşu illeri görmek işten bile değil.Ekipteki Hayabusa lar için bu avantaj olsada sakin kullananlar ne yapacağını şaşırıyor motorun üstünde sıkıntıdan.
Çumaraya ulaşıyoruz.Ben kara kaskın içinde kara kara ekipteki 3 hayabusanın beni nasıl 33 defa geçtiğini çözmeye çalışırken,bizi davet eden arkadaşlar görünüyor.
Kasksız artçılar yüzlerindeki böcekleri temizledikten sonra,ev sahiplerinin bizi takip edin komutuyla pilav yerine doğru yola çıkıyoruz.
Masalara sığmıyoruz,ben çorbayı esgeçip direk kavurmaya yumulmak için masadan masaya elimde makineyle geziyorum.Yaşlı,espritüel amcalar hayabusaların anahtarını istiyor,sonra 1.3 litre kesmez bizi,1.6 litre otomobil bile kesmiyor diyerek vazgeçiyorlar !!!
Sayemizde artık hiç katılmamış arkadaşların dahi "bildik pilav manzarası" diyebileceği ortam.
Tanıdıklarımız sayesinde torpilli olacağımızı düşünürken sanırım bizi şişmanlatmamak gibi bir ince yaklaşımla hayallerimiz yıkılıyor,herkesin gözü sağımızdan-solumuzdan bizi esgeçen tabaklarda.
Sonra özel servisle tekrar mutlu oluyoruz.Yiyoruz,yiyoruz,daha çok yiyoruz,motorlara sığmıyoruz.
Yemeğin üstüne hararet alır diye çaylar içiliyo,ben hala çözemesemde.Bu mereti hem içimiz ısınsın diye kışın hemde hararet alsın diye yazın içen tek millet olmalıyız...
Pamuk helvacıdan bize gölge yapması karşılığında helva alıyoruz,çok burjuva gördüm bizi.
Çumrada soda avına çıkıyoruz ve kasaba meydanına çekiyoruz motorları.Söğüt gölgesinde başlıyoruz muhabbete.
"Çumra Hatırası"
Boşuna dememişer "ev alma,hayabusa al" diye,yoksa hiç mi dememişlerdi öyle bişey.
Arka koltuğu kapatıp,üste bi kat da çıksak,sonra...
Evsahiplerimiz saolsunlar,elimizi cebimize sokturmadılar,bakkal bizim sayılır,pilav bizim sayılır,çay bahçesi bizim sayılır dedikçe şımardık valla...
Hiç haz etmememe rağmen ortam güzel olunca çay bile lezzetli geldi bana.Zorla kaskımı çıkarmalarına rağmen mutluyum...
Muhabbetin harareti düşünce gözler motorlara kayıyor,çok duramıyor olduğu yerde motorcu adam malum.İstikamet Çatalhöyük.
Geçen haftalarda Soner "çiçek soner" olarak nam salıp,imza falan dağıtmaya başlayınca bizde kıskanıp yeşilliklere karıştık.
Herkes müzenin içinde Çatalhöyüğün tarihiyle ilgilenirken biz...!
Ne yaparsak yapalım boş...Sonerin güzelliği hiçbirimizde yok,dikkatli bakmadıkça diğer çiçeklerden ayırd etmek dahi çok zor...
M.Ö. bilmem kaç yılları,kimin eli kimin cebinde,herkes tuttuğunu öpüyor...
Şaka bir yana Altan abimiz saolsun bu konularda eğitimli ve onun anlatımıyla müzeyi keyifle gezdik baktıklarımızın,gördüklerimizin taştan öteye gitmesini sağladığı için teşekkür ediyoruz kendisine.
Yolunuz hangi tarihi bölgeye düşerse düşsün mutlaka ya ön hazırlıkla bilgi edinin ya da bir bilenle gidin,çok daha fazla keyif alacaksınız.
Nesli tükenen Anadolu leoparı kabartmaları.
O dönemlerde erkeğin üremedeki rolünden bihaber olan toplumların kadını kutsal sayarak tapındığı ana tanrıça figürü.Daha sonra durumu idrak edince bereket tanrısını ortaya çıkarmışlar malum
Aşşağıdaki müzeden,yukardaki kazı alanının görünüşü.
Yokuşu motorla çıkma teklifim ciddiye alınsaydı daha mutlu olucaktım.Tanrı yürümemizi isteseymiş tekerlekli yaratırmış bizi dimi ama !
Büyük kazı alanı.Tamamı kapalı alan haline getirilip korunmuş,ama gittiğiniz saate iyi karar verin ki bizim gibi topuklarınıza kadar terlemeyin.
"Çatalhöyük Hatırası"
Konyada ayrılıyoruz ama ben ev yolunda "Tanyeri" ailesinden piknik teklifi alıp yoldan çıkıyorum.Dosdoğru rahmet ormanlarında gözümü açıyorum.
Konyaya tepeden bakarak,yeşilliklere yayılıyorum aile dostlarımla.
Düğün pilavından gelen ben değilmişimcesine bir ilgi gösteriyorum köftelere.
Her zamanki gibi yeme-içmeden fırsat bulamıyorum ve ancak boş sofrayı çekebiliyorum,hatırlayınca.Koca bir günün ardından hava serinliyor,evin yolu görünüyor,herkese çok teşekkür ediyorum yine.
Çatalhöyüğe nasıl gidilir ?
Konya'dan Karaman yoluna sapin. 60 km sonra sola Çumra'ya döneceksiniz. Içeriçumra'yi geçerek Çumra'ya devam edin. 12 kmsonra Çumra'ya varacaksiniz. Çumra'nin içinde bir caminin yanindan sola, sonra saga, sonra hemen tekrar sola dönerek bir demiryolunu geçin. Demiryolundan sonra sulama kanalini solunuza alarak yola devam edin. 20 km ilerde, höyügü göreceksiniz. Aracinizi bekçi kulübesinin yanina park edin ve sizi gezdirmesi için bekçiyi çagirmak üzere dügmeye basin.
Sabah 9:00 dendi ama 9:40 da ancak hareket edildi.Benim bitmek bilmeyen fotoğraf ısrarlarım ve tam hadi yola çıkalım dediğimizde ufukta yeni bir motorun görünmesi yüzünden nerdeyse pazartesiye sarkıyordu gezi...
Konyanın nerdeyse bütün yolları gibi Çumra yolu da çubuk yutmuş yılan gibi,dünya yuvarlak olsa komşu illeri görmek işten bile değil.Ekipteki Hayabusa lar için bu avantaj olsada sakin kullananlar ne yapacağını şaşırıyor motorun üstünde sıkıntıdan.
Çumaraya ulaşıyoruz.Ben kara kaskın içinde kara kara ekipteki 3 hayabusanın beni nasıl 33 defa geçtiğini çözmeye çalışırken,bizi davet eden arkadaşlar görünüyor.
Kasksız artçılar yüzlerindeki böcekleri temizledikten sonra,ev sahiplerinin bizi takip edin komutuyla pilav yerine doğru yola çıkıyoruz.
Masalara sığmıyoruz,ben çorbayı esgeçip direk kavurmaya yumulmak için masadan masaya elimde makineyle geziyorum.Yaşlı,espritüel amcalar hayabusaların anahtarını istiyor,sonra 1.3 litre kesmez bizi,1.6 litre otomobil bile kesmiyor diyerek vazgeçiyorlar !!!
Sayemizde artık hiç katılmamış arkadaşların dahi "bildik pilav manzarası" diyebileceği ortam.
Tanıdıklarımız sayesinde torpilli olacağımızı düşünürken sanırım bizi şişmanlatmamak gibi bir ince yaklaşımla hayallerimiz yıkılıyor,herkesin gözü sağımızdan-solumuzdan bizi esgeçen tabaklarda.
Sonra özel servisle tekrar mutlu oluyoruz.Yiyoruz,yiyoruz,daha çok yiyoruz,motorlara sığmıyoruz.
Yemeğin üstüne hararet alır diye çaylar içiliyo,ben hala çözemesemde.Bu mereti hem içimiz ısınsın diye kışın hemde hararet alsın diye yazın içen tek millet olmalıyız...
Pamuk helvacıdan bize gölge yapması karşılığında helva alıyoruz,çok burjuva gördüm bizi.
Çumrada soda avına çıkıyoruz ve kasaba meydanına çekiyoruz motorları.Söğüt gölgesinde başlıyoruz muhabbete.
"Çumra Hatırası"
Boşuna dememişer "ev alma,hayabusa al" diye,yoksa hiç mi dememişlerdi öyle bişey.
Arka koltuğu kapatıp,üste bi kat da çıksak,sonra...
Evsahiplerimiz saolsunlar,elimizi cebimize sokturmadılar,bakkal bizim sayılır,pilav bizim sayılır,çay bahçesi bizim sayılır dedikçe şımardık valla...
Hiç haz etmememe rağmen ortam güzel olunca çay bile lezzetli geldi bana.Zorla kaskımı çıkarmalarına rağmen mutluyum...
Muhabbetin harareti düşünce gözler motorlara kayıyor,çok duramıyor olduğu yerde motorcu adam malum.İstikamet Çatalhöyük.
Geçen haftalarda Soner "çiçek soner" olarak nam salıp,imza falan dağıtmaya başlayınca bizde kıskanıp yeşilliklere karıştık.
Herkes müzenin içinde Çatalhöyüğün tarihiyle ilgilenirken biz...!
Ne yaparsak yapalım boş...Sonerin güzelliği hiçbirimizde yok,dikkatli bakmadıkça diğer çiçeklerden ayırd etmek dahi çok zor...
M.Ö. bilmem kaç yılları,kimin eli kimin cebinde,herkes tuttuğunu öpüyor...
Şaka bir yana Altan abimiz saolsun bu konularda eğitimli ve onun anlatımıyla müzeyi keyifle gezdik baktıklarımızın,gördüklerimizin taştan öteye gitmesini sağladığı için teşekkür ediyoruz kendisine.
Yolunuz hangi tarihi bölgeye düşerse düşsün mutlaka ya ön hazırlıkla bilgi edinin ya da bir bilenle gidin,çok daha fazla keyif alacaksınız.
Nesli tükenen Anadolu leoparı kabartmaları.
O dönemlerde erkeğin üremedeki rolünden bihaber olan toplumların kadını kutsal sayarak tapındığı ana tanrıça figürü.Daha sonra durumu idrak edince bereket tanrısını ortaya çıkarmışlar malum
Aşşağıdaki müzeden,yukardaki kazı alanının görünüşü.
Yokuşu motorla çıkma teklifim ciddiye alınsaydı daha mutlu olucaktım.Tanrı yürümemizi isteseymiş tekerlekli yaratırmış bizi dimi ama !
Büyük kazı alanı.Tamamı kapalı alan haline getirilip korunmuş,ama gittiğiniz saate iyi karar verin ki bizim gibi topuklarınıza kadar terlemeyin.
"Çatalhöyük Hatırası"
Konyada ayrılıyoruz ama ben ev yolunda "Tanyeri" ailesinden piknik teklifi alıp yoldan çıkıyorum.Dosdoğru rahmet ormanlarında gözümü açıyorum.
Konyaya tepeden bakarak,yeşilliklere yayılıyorum aile dostlarımla.
Düğün pilavından gelen ben değilmişimcesine bir ilgi gösteriyorum köftelere.
Her zamanki gibi yeme-içmeden fırsat bulamıyorum ve ancak boş sofrayı çekebiliyorum,hatırlayınca.Koca bir günün ardından hava serinliyor,evin yolu görünüyor,herkese çok teşekkür ediyorum yine.
