- Konu Yazar
- #21
2.5 lira asgarai ücret hangi iş o![]()
Asgari ücretin 2.5 katı 3100 falan emekli maaşı var.
2.5 lira asgarai ücret hangi iş o![]()
üniversite öğrencisiyim 22 yaşındayım ailemle kalıyorum derslerim kötü sürekli bir baskı altındayım part time bir işe girsem derslerin bunun yüzülden bozuldu biz sana yetmiyoz mu deyip duygu sömürüsü yapıyorlar
baban seni umursamasa kalkıp bayiiye gelmeye tenezzül bile etmez.
LÜTFETMİŞLER
eğer gerçekten sana değer vermiyor olsalardı evde barınmana dahi müsaade etmezlerdi.
BİR ANA BABANIN EVLATLARINI KEYFİ OLARAK EVDEN KOVMAYA MEYİLLİ OLDUKLARINI BU CÜMLEDEN ANLIYORUZ.
"DEĞER VERİYORUZ BİZİMLE YAŞAYALİRSİN, DEĞER VERMİYORUZ, PILINI PIRTINI TOPLA S*KTİR GİT, ÖL, SÜRÜN , GEBER, VE HEPSİNDEN ÖNEMLİSİ AYAKLARIMIZA KAPAN BİZE MUHTAÇ OL, BİZE MECBUR OL, AMA EVE TEKRAR GİRMEDEN ÖNCE GURURUNU BİR TARAFA BIRAKIP BİZDEN ÖZÜR DİLE. HER NE KADAR SENİ KEYFİ OLARAK EVDEN KOVMUŞ BİLE OLSAK"
Olabilir böyle şeyler, onları da anlamaya çalış, anlattıklarına göre yaptıkları doğru değil.Anne Baba olmaları, mükemmel insan olacakları anlamına gelmez, bu çocukları olsa bile.
Onlardan nefret etme, bu yanlış birşey, yapacağın şey artık kendi hayatına yön vermek veya ayırmak ki, zaten yaşın buna müsait.
Hayatında birşeylerin değişmesini istiyorsan hareket etmelisin, bence ilk hedefin kendi hayatını kurmak olmalı.Yurtta kalabilirsin, öğrenci evlerinde kalabilir, part time ışte çalışabilirsin.
Hiçbir Ana Baba evladına ömür boyu bakmak zorunda değildir.Belli bir yaşa getirmişler kötü veya iyi olsalar bile, sen onların düşünme tarzıyla düşünürsen, kötü olduğunu düşündüğün düşünce tarzını kendin kabul etmiş olursun.
Gidip ilk önce bir spor salonuna yazıl, vücut geliştirme ile uğraş, özgüven anlamında aşama kaydedersin, ve ruh sağlığın düzelir.Ama ne yaparsan yap emek verirsen sonuç alırsın.Hemen pes etmeyeceksin, mücadele edeceksin, hayat bir mücadeledir, ne kadar mücadele O kadar köfte koduyla çalışır.
Sende hayatından memnun olmayan bir kardeşimizsin, kimseye kızma herşey senin elinde, ve istersen mutlaka yaparsın.Motosiklet kültürüne sahip insan boş bir insan değildir..
---------- Mesajlar birleştirildi - 12:48 ---------- bir önceki mesaj zamanı 12:41 ----------
Psikolojik destek hayatın her aşamasında başvurulacak bir şey değildir. İnsanlara yardım edeceğiz diye aklınıza gelen ilk öneriyi sunmayın. Zira adam maddi olarak iyi değiliz de demiş.
Ailelerle yaşanan sürtüşmeler ve kavgalar gelip geçicidir. Her anne baba kendi ebeveynlerinden gördüklerine yakın şekilde ilgilenirler çocuklarıyla. Sevgiyi gösterme yöntemleri farklıdır. Siz de gençsiniz anladığım kadarıyla. 25 yaşında biri olarak size söyleyebileceğim bikaç şey var; Öncelerde ailemle yaşadığım sürtüşmelere kavgalara "komikmiş" diyerek yaklaşıyorum. Hatta çoğu zaman alınganlık bile yapmışım derim. Aileden ayrılmanın tek yolu ekonomik ve hayati yeterliliği kendine sağlayabilmektir. Her genç sizinki gibi olmasa da bu ve buna yakın durumlarda kalabilir , düşünceler besleyebilir. Bizimki gibi 2. hatta 3. dünya ülkelerinde öğrenim hayatı çok önemlidir. Sizi en kısa yoldan düşüncelerize ulaşmanızı sağlayabilecek yöntemdir. Fazla beylik cümleler kurduysam affola.
baban seni umursamasa kalkıp bayiiye gelmeye tenezzül bile etmez.
LÜTFETMİŞLER
eğer gerçekten sana değer vermiyor olsalardı evde barınmana dahi müsaade etmezlerdi.
BİR ANA BABANIN EVLATLARINI KEYFİ OLARAK EVDEN KOVMAYA MEYİLLİ OLDUKLARINI BU CÜMLEDEN ANLIYORUZ.
"DEĞER VERİYORUZ BİZİMLE YAŞAYALİRSİN, DEĞER VERMİYORUZ, PILINI PIRTINI TOPLA S*KTİR GİT, ÖL, SÜRÜN , GEBER, VE HEPSİNDEN ÖNEMLİSİ AYAKLARIMIZA KAPAN BİZE MUHTAÇ OL, BİZE MECBUR OL, AMA EVE TEKRAR GİRMEDEN ÖNCE GURURUNU BİR TARAFA BIRAKIP BİZDEN ÖZÜR DİLE. HER NE KADAR SENİ KEYFİ OLARAK EVDEN KOVMUŞ BİLE OLSAK"
bu cümlelerimden dolayı bu kadar çıldırırcasına konuşmanızı anlamış değilim ama şunu da unutmayın ki, ülke genelindeki ebeveyn yapısı her yerde aynı değil, tamamen kişiye göre değişmekte. Biri el üstünde tutarken, bir başkası gece eve gelmediğinde umursamayabiliyor. Bunlar anormal şeyler değil. Böyle şeyler gerçekten var. Yani keyfi bir şekilde evden de kovar, isterse geri de alır. Bu ne sizi ne de beni ilgilendirir, kişinin karakteri sonuçta. Kaldı ki ebeveynlik de o kadar kolay bir şey değil. Kişi bakmakla yükümlü hissediyor ama şahsa karşı duygusal bir bağlılık yoksa çok net canı istediğinde "kaybol" da diyebilir.
Bazı şeyler siz yaşamadınız ya da şahit olmadınız diye yok sayılamazlar, absürt bir örnek olabilir ama bir kara delik bir yıldızı yuttuğunda sizin şahit olmamış oluşunuz, onun yıldızı yutmadığı anlamına gelmez. Tavsiyem, sakin olmayı öğrenin, eminim hayatınız böylece daha huzurlu geçecektir.
Kardes bunlar problem degıl kı, bızım aılenın durumu da boyle. Sızınkıler sana tatlı tatlı laf sokuyor ne dıye moralını bozuyosun aynı durum bızde de var her boslukta boyle dalgaya alıp gulup eglenıyoz. Araba ısıne gelınce durum bızde de aynı. Kapının onunde aylarca yatsın dokunmaz, ısım dussun vermez. Ne zaman bır seye usenır o zaman verır gıt yap der. Tatıller mesela. Icerler sofor ben ılan edılırım. Anne, anane falan alısverıse gıderken anahtar hep onume atılır baba muhabbete devam eder. Mesela hep beraber ıcerız bır yerlerde yazlıkta, hepımız aynı seyı ıcerız hatta ben daha cok ıcerım, yıne bana kıtlerler soforluk ısını neymıs bunyem kaldırıyomus falan. Sehırlerarası yolculuk yaparken onlar ıcerler bana kıtlerler. Ben bunları sorun olarak gormuyorum. Normal seyler bence. Ben araba surmekten nefret ederım, sahsı ıslerımde mecburıyetten ısterım kıllık olsun dıye vermez, boyle ayak ıslerınde falan hıc surmek ıstemıycegım zamanlarda ıs bana kalır. Alttan alttan bu oyunun kurallarını ben koyarım dıyor kendınce. Potansıyel baba hareketlerı bunlar. Sen cok takıyosun.