- Katılım
- 1 Ağu 2005
- Mesajlar
- 21,819
- Konu Yazar
- #1
Arkadaşlar bir arkadaşımın makinasını ricasıyla emaneten servise bakıma götürdüm...Makina 750 cc Honda Shadow...
Sadece motosikletten değil hayattan soğudum yav... bunalıma girdim anlık anksiyete sorunları yaşıyorum... makinasını emaneten Taksimden aldığım arkadaşımın bana kastı olduğunu nerden bileyim...:mrgreen:
Taksimden aldım makinayı trafiğin göbeğine Bomontiye kendi işyerime götürdüm ve mesainin bitmesini bekledim...bu arada aman makinayı devirmeyelim aman kaza bela olmasın diye ayrı bir stres yaşamaktayım....emanet malın canı egsozda olur misali...
makina güçlü olduğu kadar ses yönünde hayli tatmin edici ama sövdüren cinsten...gaza dokunduğun an volkanik patlamalar gibi o an 100 metrelik alanda ne kadar canlı varsa tüm dikkati sizin üzerinizde oluyor... iyi mi kötü mü bilemedim...iyiydi belki ama rahatsız olduğum bir ambiansın bu sefer başrolünde olmak hiç hoşuma gitmedi..anama niye sövdüreyim hiç yoktan...:queen:
neyse eve uğradım sonra 2.köprüden Honda servisine gittim...önceden usul usul ne kadar kalabalık olsa da bile rahatlıkla girdiğim servisime bu makinayı sokamadım... büyük makina olunca doğal olarak ekstra bir emek kitliyorlar yer kaplıyor herkesin gözü sizin üzerinizde oluyor ...seninde tavırların az değişiyor... godaman gibi hissediyosun dötüm başım oynuyor tabi... az kendini aga gibi hissediyorsun...
neyse işler bitti asıl çileli dönüş yolu beni bekliyor...köprüler kalaba...trafikten kaçış yok...neyse bir nefeste Taksime geldim ve makinayı teslim ettiğin an sanki yeniden doğdum...kendi motorum bu sefer bana bisiklet gibi geldi ilk 5 dakika ne fren ne vites ne sürdüğümü bile algılayamadı bedenim...elimi ayağımı nereye koyacağımı bilemedim cbfde...
tork ve ses hususunda tartışılmaz keyif veriyor dikkat çekiyor ama İstanbul trafiğinde bir yakadan diğer yakaya geçecekseniz bu makinalar tam bir baş belası...
istemem yan cebime koy da demiyorum ama gerçekten de asla bir chooper veya crusıer kullancısı olmayacağım..çünkü yaşamı seviyorum tek bildiğim bu...Allah İstanbul trafiğinde çakma bile olsa bu tarz makinaları kullananlara sabır versin...beni resmen bitirdi...hem beden hem ruhen...emanet makina stresi bir yana kesinlikle hiç keyif vermedi...
konu komşu eş dost çoluk çocuk ve trafiği bu makinalarla ihtişamıyla etkileyebilirsiniz ama sürüş keyfi İstanbul sınırları dahilinde işkence hali yaratan bir tarz...artık çapır ve kruzırcılara Uzaylı gibi davranıcam... onlara bu dünyadan değillermiş gibi davranıcam... çünkü o makinaları kullanmak insan evladı her babayiğidin işi değil...ayrı bir yetenek ve ayrı bir sabır...
eğer sevmediğiniz bir arkadaşınız var ise ona bir ders vermek istiyorsanız veya düşmanınıza yapabileceğiniz en büyük kötülük İstanbul trafiğinde 750 lik cruıser vermek en ideal fikirdir...
makina bu....
http://s1096.photobucket.com/albums/g326/metehandro1/?action=view¤t=SANY0345.mp4
....
Sadece motosikletten değil hayattan soğudum yav...
bunalıma girdim anlık anksiyete sorunları yaşıyorum... makinasını emaneten Taksimden aldığım arkadaşımın bana kastı olduğunu nerden bileyim...:mrgreen:Taksimden aldım makinayı trafiğin göbeğine Bomontiye kendi işyerime götürdüm ve mesainin bitmesini bekledim...bu arada aman makinayı devirmeyelim aman kaza bela olmasın diye ayrı bir stres yaşamaktayım....emanet malın canı egsozda olur misali...
makina güçlü olduğu kadar ses yönünde hayli tatmin edici ama sövdüren cinsten...gaza dokunduğun an volkanik patlamalar gibi o an 100 metrelik alanda ne kadar canlı varsa tüm dikkati sizin üzerinizde oluyor...
iyi mi kötü mü bilemedim...iyiydi belki ama rahatsız olduğum bir ambiansın bu sefer başrolünde olmak hiç hoşuma gitmedi..anama niye sövdüreyim hiç yoktan...:queen:neyse eve uğradım sonra 2.köprüden Honda servisine gittim...önceden usul usul ne kadar kalabalık olsa da bile rahatlıkla girdiğim servisime bu makinayı sokamadım...
büyük makina olunca doğal olarak ekstra bir emek kitliyorlar yer kaplıyor herkesin gözü sizin üzerinizde oluyor ...seninde tavırların az değişiyor... godaman gibi hissediyosun dötüm başım oynuyor tabi... az kendini aga gibi hissediyorsun...neyse işler bitti asıl çileli dönüş yolu beni bekliyor...köprüler kalaba...trafikten kaçış yok...neyse bir nefeste Taksime geldim ve makinayı teslim ettiğin an sanki yeniden doğdum...kendi motorum bu sefer bana bisiklet gibi geldi ilk 5 dakika ne fren ne vites ne sürdüğümü bile algılayamadı bedenim...elimi ayağımı nereye koyacağımı bilemedim cbfde...
tork ve ses hususunda tartışılmaz keyif veriyor dikkat çekiyor ama İstanbul trafiğinde bir yakadan diğer yakaya geçecekseniz bu makinalar tam bir baş belası...
istemem yan cebime koy da demiyorum ama gerçekten de asla bir chooper veya crusıer kullancısı olmayacağım..çünkü yaşamı seviyorum
tek bildiğim bu...Allah İstanbul trafiğinde çakma bile olsa bu tarz makinaları kullananlara sabır versin...beni resmen bitirdi...hem beden hem ruhen...emanet makina stresi bir yana kesinlikle hiç keyif vermedi...konu komşu eş dost çoluk çocuk ve trafiği bu makinalarla ihtişamıyla etkileyebilirsiniz ama sürüş keyfi İstanbul sınırları dahilinde işkence hali yaratan bir tarz...artık çapır ve kruzırcılara Uzaylı gibi davranıcam...
onlara bu dünyadan değillermiş gibi davranıcam... çünkü o makinaları kullanmak insan evladı her babayiğidin işi değil...ayrı bir yetenek ve ayrı bir sabır...eğer sevmediğiniz bir arkadaşınız var ise ona bir ders vermek istiyorsanız veya düşmanınıza yapabileceğiniz en büyük kötülük İstanbul trafiğinde 750 lik cruıser vermek en ideal fikirdir...
makina bu....
http://s1096.photobucket.com/albums/g326/metehandro1/?action=view¤t=SANY0345.mp4
....
Son düzenleme:
