- Katılım
- 15 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,381
Bilgiledirme: Bu mesajı yazan kullanıcının üyeliği iptal edilmiştir.
Hepiniz su kardesimin yuzune iyi bakın...
Bu kardesimi masanın kenarına geldi ve form doldurmaya calısıyordu.
Dedimki gel kardesim ben sana yardımcı olmaya calısayım.
ismin nedir dedim.
Birseyler soyledi ama anlasılmadı.
Sonra soparım sordu tekrar abi dedi ben ozurluyum.
Ama yine anlamadık.
Abi dedi heceleyerek ben özürlüyüm kan vermemde sakınca varmı..........
Gozlerim yasardı o anda ve dolmus gozlerimle baktım gozlerine..
Allah dedim...
Estagfurullah...
Allah seni boyle begenip yaratmıs O nun yarattıgı bu guzellige biz nasıl özür diyebiliriz.
Yok yok abicigim ben seviyorum bu halimi dedi..
Kendisi ile oylesine barısıktı ki..
Kurban olurum seni yaratana ben..
Sen ozurluysen taksimde borusuru gozune sokarak yardım diledigimiz insanlar ne acaba ?
Yalvarırcasına kan dilendigimiz insanların özürü nasıl bir özür ki senin su yureginin guzelliginin yanında ama farkında degiller..
Görebilene... Köre ne...
Dedim Ey guzel rabbim..
Envayi cesit laflar soyledigimiz, yardım diledegimiz insanlar cevirip kafasını da hayır demeye bile tenezzul etmiyorlar.. (Bir ara sinirlerim bosaldı cıktıgı metrodan assagıya geri yuvarlayacaktım agzınız ..... kactı ulan sizin diye...)
Biz ne gunlere kaldık yarabbi...
Ne bicim bir insan ! musvetteleri icinde gecirdigimiz gunlere hayat diyoruz.
Biz ne zavallı insanlarız...
Sen bizleri hayvanlık makamında ala eyle....
Amin...
Ağlattın la.. :salut::salut: Allah razı olsun ondan..:salut:
