Peki olaki limitimizin sınırına kadar istemedende olsa zorladık ve viraj görebildiğimizden daha dar çıktı, hızımızda o viraj için biraz fazla diyelim.
Bilerek değil ama dikkatsizlik ile iki kez bu duruma gelmiştim. Neyseki kötü birşey olmadı.
Sormak istediğim şu; bu aşırı durumların ikisindede kendimi peglerin üstünde ayakta buldum, gayri ihtiyari

virajın iniş hızına göre aniden değil virajın dönüş zamanına yayarak ayağa kalkmanın dönüşü daha güvenli hale getirebileceğini söyleyebilirmiyiz?
Neden derseniz, yerçekimi ile aşşağı doğru çekilirken ve vektörel hızımız ileri doğruyken, yol altımızda alçalmaktadır. Bu da tekerleklerin asfalta uyguladığı tutunma gücünde düz yola kıyasla azalma etkisi yapmaktadır.
Virajın en kritik noktasında tutuşu normale yaklaştırmak için peglere aniden değil dengeli biçimde baskıyı arttırarak ayağa kalkmak...
Tabii başta yazdığım gibi düşünüp tasarlayıp yapmadım. O an yol bana öyle hissettirdi ve herşey kendiliğinden oluverdi.
Yokuş yukarı çıkarkende tam tersi tutuşun arttığını hissediyorum ve inanılmaz rahat gülücükler atarak virajları tamamlıyorum.
Benzer bir tecrübeniz varmı? Yada yanlış bir şey ise henüz hayattayken lütfen düzeltin.