Yine Yeniden Başlamak; Kaza Sonrası Ilk Sürüşmeler....

[2move]

abi nasıl yazmak,, ne güzel yazmak. piyasada okadar yazar var adı çıkmış, şımarık herifler yazılarının sonunu zor getırırım,, zor okurum. ya konu beni çok cezbetti yada senın usta kalemin.
geçmiş olsun çok... ellerin dert görmesin.

 

[Shrieker]

Parmaklarına sağlık usta...Aynen devam :cat:

 

[yürekçe]

hepinize çok teşekkür ederim arkadaşlar... eğer ki beğenildi ise kendime ait yazılarımı burada yayınlamak isterim.....
bu arada yazımı motoaktüel dergisine taşıyan tüm arkadaşlara da buradan teşekkür ederim....

 

[belifeless]

o kadar güzel dile gelmişki motor sevdası
ve her sevdanın acı yanları
okurken tüylerim ürperdi
ellerinize sağlık

 

[urcolak]

Aynıları banada söyleniyor, artık bırakırsın motoru, akıllandın mı, sat şunu, bi gün birilerini tokatlayacam,

 

[gokayugur]

Hocam geçmiş olsun diyorum...

Bence sende şu "rüzgarın kızı - A.Ş.B" gibi biryerlerde haftalık bişeyler yazmalısın. Yüreğinden gelen ilham ve bu motosiklet aşkının birleşiminin oluşturduğu sentez, biyerlerde bişekilde sergilenmeli. Mesela burda MT' de anasayfada sana ve senin gibi arkadaşlardan oluşan bir yazı ekibine yönelik bir köşe açılsa. Bizde yüzümüzde tebessümle sürekli takip etsek ne iyi olur...

Kal sağlıcakla...

 

[mustaa]

Merhaba..
Güzel yazı elinize sağlık.Pes etmekten ziyade, olanlardan tecrübe edinmek daha faydalı olacaktır. 10 yıl kadar önce arabamla kaza yapmıştım, 3 arkadaştık arabayı görenler kesin ölmüştürler demiştiler. Çok şükür yanımda oturan arkadaşın yalnızca cam kırıkları ile yüzünde kesikler vardı sadece, airbag patlaması çok şiddetli olduğundan benimde burnumun kanadığını farkedebildim o an, yanımda oturanın yüzü artık kandan görünmüyordu, o an hissettiklerimi tarif etmem imkansız! arkada oturan arkadaş ise artık yanımızda oturuyordu, çok uzun zaman kendime gelemedim. bi hal edip arabadan çıkabildik, ilk ben çıkmıştım, daha doğrusu demir kesme makaslarıyla biryerleri kesip çıkarmışlardı, o an, hastanede anlaşılan; dizlerimdeki kanamaları, sırtımda omuzlarımda kollarımda bacaklarımdaki ağrıları farketmemiştim bile tek birşey düşünüyordum "Allah'ım benim gibi arkadaşlarımda sağ salim çıksın şurdan" resmen Allah korudu, beş dakika önce cıvıl cıvıl kuşların çekirgelerin öttüğü bomboş yer, tabiri caizse ana baba günü olmuştu, herşey bulanık bir görüntü, her ses bir uğultudan ibaret idi. bu benim için çok acı bir tecrübe oldu, herzaman söylemişimdir "eyvah para etmez"
Kaza şu şekilde oldu:
3 arkadaş bir pazar akşamı denize gittik. yedik içtik, sabah erken çıkıp işimize gideriz dedik.
Sabah 6.00 gibi güneşli temiz bir havada iki şeritli yoldan gidiyoruz hızım yaklaşık 120Km gibi. Yollar boş, gelen giden yok. karşıda beyaz bir araç belirdi. aramızda 500m gibi bir mesafe vardı, ve durdu. gazı kestim ve uzunca sellektör çaktım. iyice yaklaştığımda, benim geçmemi beklediğini anladım, aramızda 100m mesafe kaldı kalmadı, tekrar gaza bastım, basmamla beraber, bekleyen anadol kamyonet sola kırdı ve kelimenin tam karşılığı ile durdu, yolda geçebileceğim bir yer yoktu, hatta onu hesap edecek kadar vaktim bile yoktu, Frene asıldığım gibi, karşımdaki aracın sanki adeta yanlamasına bana doğru hızla geldiğini görüyordum, içindeki şöför ise bana bakıyordu ve gözleri nerdeyse portakal büyüklüğündeydi, hiç unutamam o bakışları. o an tek düşünebildiğim onun kabinine vurursam anadolun suntadan yapıldığını ve öbür tarafından çıkıp gideceğimdi, o anda direksiyonu biraz sola kırdım ve kendi tarafımı kamyonetin kasasına yönelttim ve pedallardan ayaklarımı olabildiğince koltuğa doğru çektim, kazadan sonra torpidoya baktığımda, ayaklarım orda olsaydı ikiside tamamen uçmuştu, şans!! Tutanakta 8 de 3 hatalıydım çünkü hızlıydım, jandarma 33m fren izi ölçtü. Belliki o şahıs sebze halinden geliyordu, çarpışma ile etraf domatesler ve patateslerle dolmuştu.Düşünüyorumda, arkadaşlarıma veya o kamyonetteki öküze birşey olsaydı ne yapardım! aman dikkatli olalım herkezin bildiği gibi kazanın ne zaman nasıl geleceği belli olmuyor, bu acı tecrübe kimbilir bu güne kadar beni, ne tür kazalardan korudu bilinmez, söylenenlere kulak verin, tecrübe para ile satın alınamaz...
Güzellikler sizinle olsun...

 

[yürekçe]

Hocam geçmiş olsun diyorum...

Bence sende şu "rüzgarın kızı - A.Ş.B" gibi biryerlerde haftalık bişeyler yazmalısın. Yüreğinden gelen ilham ve bu motosiklet aşkının birleşiminin oluşturduğu sentez, biyerlerde bişekilde sergilenmeli. Mesela burda MT' de anasayfada sana ve senin gibi arkadaşlardan oluşan bir yazı ekibine yönelik bir köşe açılsa. Bizde yüzümüzde tebessümle sürekli takip etsek ne iyi olur...

Kal sağlıcakla...

ilginize teşekkürler. aslında site yönetiminden böyle bir köşe istesek çok mu ayıp etmiş oluruz bilmem ki :silent: bir ayzı yazdık, şairlerin yazaralrın piri kesilmiş gibi olmayalım ama sitemizdeki belki de tek eksiklik bu...

ama elimden geldiğince bu tür aktivitelerimi yansıtmaya çalışıcam. umarım başarılı olabilirim...

sağlıcakla... :rendeer:

Merhaba..
Güzel yazı elinize sağlık.Pes etmekten ziyade, olanlardan tecrübe edinmek daha faydalı olacaktır. 10 yıl kadar önce arabamla kaza yapmıştım, 3 arkadaştık arabayı görenler kesin ölmüştürler demiştiler. Çok şükür yanımda oturan arkadaşın yalnızca cam kırıkları ile yüzünde kesikler vardı sadece, airbag patlaması çok şiddetli olduğundan benimde burnumun kanadığını farkedebildim o an, yanımda oturanın yüzü artık kandan görünmüyordu, o an hissettiklerimi tarif etmem imkansız! arkada oturan arkadaş ise artık yanımızda oturuyordu, çok uzun zaman kendime gelemedim. bi hal edip arabadan çıkabildik, ilk ben çıkmıştım, daha doğrusu demir kesme makaslarıyla biryerleri kesip çıkarmışlardı, o an, hastanede anlaşılan; dizlerimdeki kanamaları, sırtımda omuzlarımda kollarımda bacaklarımdaki ağrıları farketmemiştim bile tek birşey düşünüyordum "Allah'ım benim gibi arkadaşlarımda sağ salim çıksın şurdan" resmen Allah korudu, beş dakika önce cıvıl cıvıl kuşların çekirgelerin öttüğü bomboş yer, tabiri caizse ana baba günü olmuştu, herşey bulanık bir görüntü, her ses bir uğultudan ibaret idi. bu benim için çok acı bir tecrübe oldu, herzaman söylemişimdir "eyvah para etmez"
Kaza şu şekilde oldu:
3 arkadaş bir pazar akşamı denize gittik. yedik içtik, sabah erken çıkıp işimize gideriz dedik.
Sabah 6.00 gibi güneşli temiz bir havada iki şeritli yoldan gidiyoruz hızım yaklaşık 120Km gibi. Yollar boş, gelen giden yok. karşıda beyaz bir araç belirdi. aramızda 500m gibi bir mesafe vardı, ve durdu. gazı kestim ve uzunca sellektör çaktım. iyice yaklaştığımda, benim geçmemi beklediğini anladım, aramızda 100m mesafe kaldı kalmadı, tekrar gaza bastım, basmamla beraber, bekleyen anadol kamyonet sola kırdı ve kelimenin tam karşılığı ile durdu, yolda geçebileceğim bir yer yoktu, hatta onu hesap edecek kadar vaktim bile yoktu, Frene asıldığım gibi, karşımdaki aracın sanki adeta yanlamasına bana doğru hızla geldiğini görüyordum, içindeki şöför ise bana bakıyordu ve gözleri nerdeyse portakal büyüklüğündeydi, hiç unutamam o bakışları. o an tek düşünebildiğim onun kabinine vurursam anadolun suntadan yapıldığını ve öbür tarafından çıkıp gideceğimdi, o anda direksiyonu biraz sola kırdım ve kendi tarafımı kamyonetin kasasına yönelttim ve pedallardan ayaklarımı olabildiğince koltuğa doğru çektim, kazadan sonra torpidoya baktığımda, ayaklarım orda olsaydı ikiside tamamen uçmuştu, şans!! Tutanakta 8 de 3 hatalıydım çünkü hızlıydım, jandarma 33m fren izi ölçtü. Belliki o şahıs sebze halinden geliyordu, çarpışma ile etraf domatesler ve patateslerle dolmuştu.Düşünüyorumda, arkadaşlarıma veya o kamyonetteki öküze birşey olsaydı ne yapardım! aman dikkatli olalım herkezin bildiği gibi kazanın ne zaman nasıl geleceği belli olmuyor, bu acı tecrübe kimbilir bu güne kadar beni, ne tür kazalardan korudu bilinmez, söylenenlere kulak verin, tecrübe para ile satın alınamaz...
Güzellikler sizinle olsun...

kaz abu işte, nereden ve nasıl geleceği belli olmuyor ama deneyimlerimizi en iyi şekilde kullanmaya çalışarak ve hatta bu tecrübeleri bu şekilde aktararak yaşamış olmak şartı olmadan da başkaları için de birşeyler yapmış olabiliriz. her ne kadar da "bir müsibet bin nasihata bedel" olsa da...:rendeer:

 

[huceyn]

Hocam geçmiş olsun diyorum...

Bence sende şu "rüzgarın kızı - A.Ş.B" gibi biryerlerde haftalık bişeyler yazmalısın. Yüreğinden gelen ilham ve bu motosiklet aşkının birleşiminin oluşturduğu sentez, biyerlerde bişekilde sergilenmeli. Mesela burda MT' de anasayfada sana ve senin gibi arkadaşlardan oluşan bir yazı ekibine yönelik bir köşe açılsa. Bizde yüzümüzde tebessümle sürekli takip etsek ne iyi olur...

Kal sağlıcakla...

abi onun güzel yazabilmesi için her gün kaza yapması lazımtabi buda istediğimiz bi durum değil

 

[shelbycobra]

walla dostum azmin zaferi

 

[demirgursel]

sencerim sağlıklı olman çok sevindirici, tekrar hoşgeldin diyeyim:rendeer:

 

[muratcan7]

Ne denebilir ki ? Kelimeler kifayetsiz kalır . Geçmiş olsun. Hayata hoşgeldin tekrar :wiinkk:

 

[KUVVETMİRA]

abi çok sağlam yazmışın, helal olsun. seni sewiyoruz.

 

[stunc]

sencerim yüreğine sağlık. bu aşk bitmez. tekrar geçmiş olsun

 

[C@LiMeRO]

Hani bazı sevgililer vardır hiçbir zaman bizim olmazlar.. Hep bir gün terkedileceğimizden korkar daha da sıkı bağlanırız. Motosiklet de böyle birşey galiba. Hiç bir zaman tam olarak sahip olamıyoruz. Her an acaba ne zaman bu sevda bitecek korkusunu yaşıyor, bitmedikçe daha da bağlanıyoruz.. Hiçbirimizin sevdasının yarım kalmaması dileğiyle..

 

[DrFirari]

ilk duyduğum sözler şunlardı;
Belliydi kaza yapacağın… biz sana dedik abi, motor tehlikelidir diye…. Motora binilir mi artık…. Eh artık bırakırsın motorculuğu…. Haa bir de şu cümle vardı; geçmiş olsun…. Cana geleceğine mala gelsin….

Yalnız deilsin :cat: aynı sorunları bende yasadım baba parası yiyince baba lafıda yiyosun mecburen.. Ama ben kaza yaptıım da (1 ay faln oluyo) bırak motosikleti bırakmayı kaza yerinden eve götürmüstüm yaralarım sarılmadan motosikleti , motosiklet sevgisi iste...

 

[BIYIKLI]

Bu konuyu görüp özellikle okumadım, biliyordum belki de başıma geleceğini. 1 haftadır evde yatıyorum, omzum uyuşuk, her tarafımdaki yaralar kabuk bağlıyor ağır ağır. Dün sabaha karşı ağrıların şiddetinden acile gittim, doktora 'doktor ben bu yaşıma kadar böyle ağrı görmedim' dedim fakat bir kez olsun sitem etmedim ona, 'geçmiş olsun, ucuz atlatmışsın, binme şu şeytan icadına' diyenlere kızdım, acıdım. Nasıl tarif edeyim ki duygularımı hepsine, beni birazcık anlasalar sormazlar mıydı o nasıl diye?!

Aklım hep onda acaba serviste ne yapıyorlar? İncitmesinler beni incittikleri gibi! Düştüğümde yerden kalkmak istedim kalkamadım, kalkabilseydim yanına gider onuda kaldırırdım. Kafamı zorla kaldırıp ilk baktığım yer benden uzakta yattığı yerdi. Sadece başımdakilere ' lütfen kaldırın yerden' diyebildim.

Artık eminim bu sevgi değil içimdeki kara sevda, sevda hiç bitmeyecek uzunca zaman kavuşamayacak olsak da...

 

[chakal1907]

usta ne yazmışsın yaa.. az önce dergide gördüm.. altında imzada motosiklet.net i görünce hemen arattım buldum bi de burda okudum..
geçmiş olsun,.... helal olsun....
:cat::cat::cat::cat::cat::queen:

 

[fireblade1]

abi çok geçmiş olsun biraz geç oldu ama...

 

[emomen]

Yürekçe olmuş:cat: Geçmiş olsun .
Motorcu motorunu özleyen ve herdefa hevesle binendir.Kaza yapıp motora birdaha binmeyen degil...