Motosiklet Eğitmeni
- Katılım
- 27 Ocak 2008
- Mesajlar
- 11,727
Alınterine bir kutsallık kazandırmak için süslü binlerce laf yazılabilir. (Gerek yoktur alinteri kutsaldır)
Beyin bu lafları kabul eder ama burun itiraz eder.
Kimse kokmuş et yemez.
Ama hayvan canını verdi sen doy diye.
O kutsal değil mi?
Yerde ekmek parçası bulsak kenara koyarız hatta öper alnımıza süreriz ama yemeyiz.
Çünkü pistir.
Pisliğe kutsallık atfedilmez.
Pis bir iş yapıyorum.
Bunu evime ekmek götürmek için yapıyorum. Ama bu bana milletin burnunun direğini sızlatma hakkı vermiyor.
Bu tartışmaya açık bir konu değil.
Kimse bu adam ekmek parası kazanırken kokuyor hadi onu koklayalım demez.
Ekmeğin kutsallığı kimseye pis olma hakkı vermez.
Verse bile dediğim gibi burun kabul etmez.
Şu konuda açık yüreklilikle taraftar olduğum bir noktayı da yazayım.
Kişinin kendi tercihlerine saygı duyarım. Pejmürde bir yaşamı seçmek bireysel bir tercihtir. Fakat bu tercihi yapan, toplum neden benden uzak duruyor diye sızlanma hakkına sahip değildir.
Daha önce de yazdım. Gariban olmak bizim tercihimiz değildir. Bu nedenle kimse kimseyi kınayamaz. Fakat pis olmak bizim tercihimizdir.
Ve toplum bunu dillendirmese de gayet iyi bilir.
