virajlarda moturu yatırmak için arkana yusuf'u bindirmeyeceksin. Yusfsuz motor sürmeye başlayınca virazlarla dalganıda geçersin, motoruda yatırırsın. Kural yususfsuz motara binmek.
korku....
öncelikle korkunun ne olduğunu bilmelisiniz.
korku neden vardır?
korkmak ayıp mıdır?
-korku, cesaretsizlik değildir.
- korku, hareket eden canlı varlıkları tehlikeden uzak tutmak, yaşamını ve dolayısıyla türünü devam ettirebilmesi için Allah tarafından özellikle verilmiş bri dürtüdür, uyarıcıdır. sınır belileyicisidir.
- korkmak asla ama asla ayıp değildir. yetenekte veya dimağda, us'da olmayanı yapmaya kalkmamak, zamanla ve bu yeti üzerinde çalışılıp ilerledikçe yapılmasını sağlamak veya hiç yapmamak için verilmiş olan bu dürtüyü doğru zamanda kullandığımız takdirde beceri ve hayatta kalma şansı ile başarma yüzdesi hep yüksekte kalır.
bir örnek vereyim.
adamın biri asker.
imanlı da....
ölürse şehit olacak ve savaşa katılıyor.
direk cepheye mi sürerler? elbette hayır.
önce eğitim alır, silah kullanmayı öğrenr.
sonra, ilk taarruzda vurulma için öne mi atlar? tabii ki yine hayır.
çünkü, intiharla, şehitlik arasındaki farkı biliyor. yani BOŞ yere ölmekten korkuyor...
ve burada ne savaştayız ne de ölmek için çabadayız.
tatlı canımızı mutlu şekilde yaşatmak için motosiklete biniyoruz.
korkmadan da bunu başaramayız.
@zeda, çok haklsın ama, biryerlerden başlamak gerek.
hangimiz ilk motosiklete binerken, yahu eğitim almadık şimdi motora da binemeyiz dedik ki?
adam almış, şu anda ayakta durmayı öğreniyor.
kamyonların altında kalmadan motosiklet sürmeye çalışıyor.
sanırım ilk tatilinde de bir büyük şehirde ileri sürüş kurslarına katılmak için fırsat kolluyordur. maddi olanakları ve eğitmi buna uygun. sadece şartlar uygun değil.
hem, yapmk istediği de çok zor bir şey eğil. otobanda, kamyonlardan biraz daha hızlı o geniş virajlarda dönmek. 60-80 km ile zaten sadece önüne baksa o virajları dönecek. uzaktan dar ve eğimli görünen virajın başına gelindiinde hep çok daha geniş ve çok daha düz görünmez mi sizde de? bu ayrıntılaın d farkında değil kanımca. bu yüzden da ilk gördüğünde panikliyor...
( notçuk : bu arada ben 5 yaşımda kendi kendime okuma yazmayı öğrenmiş ve bunu ailemden 1 yıl saklamıştım. hem de türkçe
hatta "annem yumurta pişirdi ben de yedim, ben kahvaltı etmeyi çok severim" adlı ilk resmi şiirimi yazarak :queen: okuma yazma bilenlere takılan kurdelalardan taktırmıştım 1. sınıfın ilk 2. gününde. 1. gün öğretmene söylemekten utandığımdan 2. gün annem gelip söyledi. o yüzden koca 1 gün kaybetmiştim
r:
r: :cherry: - ukalalık için değil, biraz da gülümseyelim diye mizahi anlatmaya çalıştım.)
