İlk marmarise geldiğimde 15 yaşındaydım. ehliyetim yoktu motor nedir bilmezdim daha doğrusu.
buraya gelince motosiklet diye bişeyin varolduğunu kavradım.
bi arkadaşım oldu. adı metindi. şuanda en yakın arkadaşım. o zamanlarda öyleydi. oda yaşıtımdı.
babam seni bir motorun üzerinde görürsem indirir döverim demişti.
metin annesinden honda activasını alırdı markete gidicem diye, gelir arka bahçeden beni kaçırırdı birlikte gezerdik. bi polis falan görsek kazara yada bi jandarma 2 sokak boyunca arkamıza bakmadan kaçardık.
soğuk geceler yağmurlu havalar hiç anlamazdık sürekli gezerdik. bir kere motorun arkasında gördü beni babam. bişey demedi.
aradan 1 sene geçti. bilgisayarcıya başladım. bi scooterımız vardı. arada bir kullanıyordum. 125 lik scooter uçak gibi geliyordu uçak =)) zor kullanıyordum. bir kere eve geldim o scooterla. ağzıma mıçtı babam =)) evden kovuluyordum az kaldı.
ondan sonra daha ciddi bir işe başladım. 17 yaşımın başıydı... bir şirkette bilgi işlem sorumlusuydum. maaşım iyiydi. elemanlardan bir tanesinin KYMCO CK 125 i vardı. kullanmıyordu. ucuzdan vereyim sana dedi. babamla konuştum. o motoru alırsan bu eve gelme dedi. kavga ettik falan filan.
maaşımı biriktirdim. yeterli parayı topladım. motor buraya 50 km uzakta bir garajdaydı. metinle motora atladık, motoru getirmeye gittik.
(not: ehliyetimiz yok, ben daha önce hayatımda vitesli motor kullanmamışım hiç.

)
Gittim motoru teslim aldım, bir kere bile stop ettirmeden marmarise getirdim. evin önüne çektim. tam o sırada bizimki sigara içiyodu.
içeri girdi.. tamam dedim onur, kötek geliyo..

)
eve çıktım. hiçbişey demedi. gittim yattım. 2 hafta boyunca suratıma bakmadı. sonraları başladı konuşmaya.. ne kadara aldın, ne yakıyo, nası bari hızlımı falan
o aralar ehliyetim yoktu. bi kere gittim sordum. la dedim benim ehliyetim yok nası izin veriyosun bana. cevap mükemmeldi.
"motoru ehliyet kullanmıyo, sen kullanıyosun."
bu cevabı duyduktan sonra daha dikkatli kullanmaya ve peder beyin yüzünü kara çıkartmamaya söz verdim.
nitekim yaptım da. ehliyetsiz gezdiğim sürece ne polisle sorun yaşadım nede kaza geçirdim.
şuanda sabahları arada işe giderken bana sesleniyo "onuuuuuuur benide işyerine bırakıverseeeneee"
demek istediğim şu. çoğu insanın ailesi sıcak bakmaz zaten. yavaş yavaş, bilinçli olduğunuzu hissettirerek buna alıştırırsınız.
