- Katılım
- 17 Nis 2006
- Mesajlar
- 1,348
- Konu Yazar
- #1
SONUNDA SIRAM GELMİŞ…
Sevdiğimi hissedince bu dünyaya yabancı olduğumu birkez daha anlıyorum…Ve ancak bu dünyada yabancı olarak yaşarsam huzur buluyor, korkusuz oluyorum… Seni seviyorum ya; kimseyle yarışmıyorum artık. İtilmekten, dışlanmaktan hiç korkmuyorum. Sanki çok zayıfım, fakat bu zayıflığım beni ve sevgimi öylesi bir inatla ve güçle koruyor ki, şaşıyorum. Nasıl çocuklara okudukları okul, oynadıkları bahçeler, top sahalrı kocaman ve uçsuz ucaksız görünürse, bu yaşımda yabancısı olduğum bu dünyada öyle görünüyor.
Sanki bir ödül kazanmış gibiyim. Öylesine bekledim ki; öylesine döküntü, öylesine anlamsız, boş, zavallı günler yaşadım; o kör, o kısır yalnızlıklara öylesine zorluklarla katlandım ki, sanki bütün bunların karşısında sevmek, sevebilmek ödülü verilmiş gibi şimdi bana…
Sanki biri bütün bu yaşadıklarımı görmüş, hiç unutmadan belleğine ve kalbinin bir yerine yazmış, SONUNDA SIRAM GELMİŞ gibi…
Sevgi yüzünden yabancıyım bu dünyaya. Bu yüzden dengelere, çıkarlara dayanan hiçbir ilişkimi sürdürmüyor, kollamak istemiyorum. Tonlarca bir ağırlıkmış sırtımdaki gelecek kaygısı, parasız kalıp ele güne muhtaç olma korkum.
Nereden geliyor bu çocuksu umut, her şeye yetebileceğime olan gizli inanç… nereden geliyor bu cesaret.
Ne tuhaf, içimdeki bu sevgi yüzünden kendi ölümüme bile bir kardeşlik, bir yakınlık duygusu duyuyorum. Bir köşeye oturup düşünüyorum kendimi. Duygularımı bastırıp ertelediğim günlerde nelere üzülmüşüm, nelere kaygılanmışım, kendimi ve dünyayı ne kadar eksik ve yanlış tanımlamışım diye düşünüyorum. Fakat içimde cehennemi yaşattığım o günler bile beni şu an yaralayamıyor.
Ölümcül bir hastalıktan henüz kurtulmuş biri gibi, hüzünlü bir acıyla kendimi, bedenimi uzun yıllar sonra yeniden sevmeye başlıyorum…
Dakika.. Saat…Gün..Yıl..Hiçbiri, hiçbiri sığamaz benim seninle geçirdiğim anlara.. Bir çocuk yere düşer, bir adamın yüzüne kapı sertçe kapanır, birisi bir başkasına kimselerin görmediği bir incelik yapar. Hemen aklıma sen gelirsin. Tepkini, yüzünün halini ölesiye merak ederim.
Sevemiyorken, içimde aşkın sızısı yokken habire, durmaksızın konuşurken, şimdi korkusuzca susabiliyorum… Güneşin kar toplaması gibi, sustuğumda sevgimi biriktiriyorum içimde..
Suskunluğumu bir tehdit, bir tavır olarak görenlerden ise hiç çekinmem, isterlerse beni dışlasınlar; hem ben nasıl olsa yabancı değimliyim?... Aldırmam, aslında suskunluğumda onlarla daha derinden, daha içten konuşuyorum…
Hayattaki hiçbir şeyi yadırgamaz oldum. İşte bütün bu sefil yalanlarla zehirlenmiş dünyayı gördükçe; içimdeki aşkı, sevgiyi uyandırdığın için sana bir kez daha minnet duyarım. Sen olmasaydın, ben daha ne kadar dayanabilirdim bilmiyorum. İYİ Kİ VARSIN ve iyi ki içimdeki o yere dokundun, iyi ki… Sen de ben; beni sevebilme ihtimali sevdim.. Belki inanmayacaksın, ama sen beni sevmesende olur , olmasa da olur.
Çünkü yıllardır sevgimin öyle çok düşmanı ve muhafızı vardı ki, ben seninle onları aştım; Ve seni seviyor olmak bile yeterli benim için… BEN SENİ BİR DİNE BAĞLANIR GİBİ DEĞİL, KENDİ ÖZGÜRLÜĞÜMÜ SEVER GİBİ SEVİYORUM….
KIZIM VE RÜZGARIM
Sevdiğimi hissedince bu dünyaya yabancı olduğumu birkez daha anlıyorum…Ve ancak bu dünyada yabancı olarak yaşarsam huzur buluyor, korkusuz oluyorum… Seni seviyorum ya; kimseyle yarışmıyorum artık. İtilmekten, dışlanmaktan hiç korkmuyorum. Sanki çok zayıfım, fakat bu zayıflığım beni ve sevgimi öylesi bir inatla ve güçle koruyor ki, şaşıyorum. Nasıl çocuklara okudukları okul, oynadıkları bahçeler, top sahalrı kocaman ve uçsuz ucaksız görünürse, bu yaşımda yabancısı olduğum bu dünyada öyle görünüyor.
Sanki bir ödül kazanmış gibiyim. Öylesine bekledim ki; öylesine döküntü, öylesine anlamsız, boş, zavallı günler yaşadım; o kör, o kısır yalnızlıklara öylesine zorluklarla katlandım ki, sanki bütün bunların karşısında sevmek, sevebilmek ödülü verilmiş gibi şimdi bana…
Sanki biri bütün bu yaşadıklarımı görmüş, hiç unutmadan belleğine ve kalbinin bir yerine yazmış, SONUNDA SIRAM GELMİŞ gibi…
Sevgi yüzünden yabancıyım bu dünyaya. Bu yüzden dengelere, çıkarlara dayanan hiçbir ilişkimi sürdürmüyor, kollamak istemiyorum. Tonlarca bir ağırlıkmış sırtımdaki gelecek kaygısı, parasız kalıp ele güne muhtaç olma korkum.
Nereden geliyor bu çocuksu umut, her şeye yetebileceğime olan gizli inanç… nereden geliyor bu cesaret.
Ne tuhaf, içimdeki bu sevgi yüzünden kendi ölümüme bile bir kardeşlik, bir yakınlık duygusu duyuyorum. Bir köşeye oturup düşünüyorum kendimi. Duygularımı bastırıp ertelediğim günlerde nelere üzülmüşüm, nelere kaygılanmışım, kendimi ve dünyayı ne kadar eksik ve yanlış tanımlamışım diye düşünüyorum. Fakat içimde cehennemi yaşattığım o günler bile beni şu an yaralayamıyor.
Ölümcül bir hastalıktan henüz kurtulmuş biri gibi, hüzünlü bir acıyla kendimi, bedenimi uzun yıllar sonra yeniden sevmeye başlıyorum…
Dakika.. Saat…Gün..Yıl..Hiçbiri, hiçbiri sığamaz benim seninle geçirdiğim anlara.. Bir çocuk yere düşer, bir adamın yüzüne kapı sertçe kapanır, birisi bir başkasına kimselerin görmediği bir incelik yapar. Hemen aklıma sen gelirsin. Tepkini, yüzünün halini ölesiye merak ederim.
Sevemiyorken, içimde aşkın sızısı yokken habire, durmaksızın konuşurken, şimdi korkusuzca susabiliyorum… Güneşin kar toplaması gibi, sustuğumda sevgimi biriktiriyorum içimde..
Suskunluğumu bir tehdit, bir tavır olarak görenlerden ise hiç çekinmem, isterlerse beni dışlasınlar; hem ben nasıl olsa yabancı değimliyim?... Aldırmam, aslında suskunluğumda onlarla daha derinden, daha içten konuşuyorum…
Hayattaki hiçbir şeyi yadırgamaz oldum. İşte bütün bu sefil yalanlarla zehirlenmiş dünyayı gördükçe; içimdeki aşkı, sevgiyi uyandırdığın için sana bir kez daha minnet duyarım. Sen olmasaydın, ben daha ne kadar dayanabilirdim bilmiyorum. İYİ Kİ VARSIN ve iyi ki içimdeki o yere dokundun, iyi ki… Sen de ben; beni sevebilme ihtimali sevdim.. Belki inanmayacaksın, ama sen beni sevmesende olur , olmasa da olur.
Çünkü yıllardır sevgimin öyle çok düşmanı ve muhafızı vardı ki, ben seninle onları aştım; Ve seni seviyor olmak bile yeterli benim için… BEN SENİ BİR DİNE BAĞLANIR GİBİ DEĞİL, KENDİ ÖZGÜRLÜĞÜMÜ SEVER GİBİ SEVİYORUM….
KIZIM VE RÜZGARIM
Son düzenleme:
