yaşamayan bilmez öyle büyük bir acı ki sanki kalbini sökmüşler alıp gitmişler sen giden kalbine mi yoksa kaybettiğin kana mı yanasın karar veremezken yaran kanamaya devam eder..peki kalp olmadan nasıl yaşar bu beden?derken zamanla aslında kalbin değildir giden anlarsın..birdaha ki yaşayışında bu duyguyu biraz daha az acı çekersin..öyle bir duruma gelirsin ki her ayrılık kesilen tırnak parçası kadar değersiz hale gelir..hani o ilk başlarda söküldüğünü sandıgın kalp varya,hep buruk bi anı olarak kalır aklında..